Online Blog

hoi iedereen,
Hier ook een keer leuk bericht.
Mijn vriend en ik waren op zoek naar een huurhuis, omdat we koop niet
kunnen betalen, misschien wel als ik 40 uur had kunnen werken, maar helaas
die whipless. Mijn vriend ga namelijk ook nog een dag in de week naar
school.
Mijn schoonvader vond dit zo zonde en hij bood ons aan financieel te helpen
om een huis te kopen. Hij zeg zou zonde zijn als jullie pas kunnen kopen als
ik dood ben.Wij dolgelukkig en gingen opzoek.
En ja we hebben een droomhuisje gevonden, 4 jaar oud, goed geisoleerd,
weinig onderhoud voorlopig, bijna alles dus nieuw en mooi. Leuke tuin erbij.
Helemaal fijn. En we hebben overlegd en gekocht.
WE kunnen er deze of volgende maand al in.Heerlijk he.
Veel pech gehad, maar blij dat nu de zon mag schijnen voor ons op deze
manier. Ben mijn schoonvader dankbaar dat hij dit wil doen.
we hebben een moeilijke tijd achter de rug, maar we redden het samen wel.
Hij houd rekening met me, ook zal hij groot gedeelte van het huishouden doen
samen met mijn moeder. Want krijg wel hulp in het huis, maar dat is
minimaal. 1 uurper week geloof ik. En 32 uur werken en huis schoonmaken is
veel te veel.
Nou hier had ik nooit van durven dromen.
groetjes
brenda

Zo zie je maar de man is 100 % gedraaid in deze malle molen. Verder heeft
hij mij doorverwezen naar het S.M.G. (Stichting manuele Geneeskunde) in
Eindhoven, wie is daar mee bekend en wat kan ik daar verwachten !! Ik heb
niet eens een adres of telefoonnummer !!!
Hoi Peter ,
De stichting S.M.G. die zit op het Stratumsedijk 25 in Eindhoven...
Daar zit ook Dr Patijn...... ¿?¿?¿
Het volledige adres een home page heb ik in de vorige eeuw al eens
geplaats....
welke digist die staat dat weet ik zo ook niet meer ¿?¿?¿ .
Mischien heeft het iemand nog in zijn bezit op deze newsgroep...
Grtz Frank,

Beste allemaal,
Nou vandaag bij Dr. Fischer in Weert geweest, eigenlijk om hem de huid vol
te schelden, ik confronteerde hem met een briefje aan de huisarts, zijnde
een verslag van zijn bevindingen.
Nu achteraf blijkt dat dit de informatie van derden was de fysiotherapeut en
de rontgenloog.
En dat hij slechts informatie heeft verschaft op eigen vakgebied (KNO)
gehoorverlies.
Als wetenschapper en onderzoeker en als Medici van Whiplash kan hij
mededelen dat ik die ook heb en dat deze chronisch is te noemen, dat de
beklemde nekwervel c3 c4 een ongevalgevolg is en dat dit nooit een of andere
vorm van slijtage zou kunnen zijn, ben ik toch nog te jong voor ! Dat er
spraken is van coördinatie stoornissen, en van een diffuus hersentrauma, af
te leiden uit een zeer grote traagheid, Ik zelf ondervind dit niet zo.
Wat het hersen gedeelte doet bij mij is al volledig toegelicht door het AZM
(Academisch ziekenhuis Maastricht) De rest heeft hij eigenlijk aan andere
over gelaten.
Als de advocaat deze gegevens nodig heeft, zal hij ze ook verschaffen, Dan
gaat het toch weer om het prijskaartje denk ik, maar het is de moeite van
het proberen waard !
Zo zie je maar de man is 100 % gedraaid in deze malle molen. Verder heeft
hij mij doorverwezen naar het S.M.G. (Stichting manuele Geneeskunde) in
Eindhoven, wie is daar mee bekend en wat kan ik daar verwachten !! Ik heb
niet eens een adres of telefoonnummer !!!
Met vriendelijke groet Peter Bosman
bosmanp@...

Freija,
Ik denk dat ik iets gemist heb. Ik heb jou voorstel niet gelezen en
begrijp dus niks van het mailtje dat aan jou gericht was. Mag ik wat
meer van je weten of is dit teveel gevraagd? Je mag wel naar mijn eigen
adres mailen.
Groetjes, Christien.

Henk,
Ik kan je een beetje helpen. Acceleratie betekent de beweging die je nek
heeft gemaakt tijdens het ongeval. Dus wat wij de zweepslag noemen. Dat
woord wat er voor staat heeft volgens mij te maken welke kant die
beweging op ging. Dus van opzij, of van een achteraanrijding.
Verder kan ik je niet helpen.
Groetjes, Christien.

Hallo allemaal,
Wat vind ik vanochtend bij de post....een oproep voor de wao keuring.
Een beetje vreemd leek me want mijn ongeluk is pas 4 1/2 maand geleden. Ik
maar eens gebeld met mijn werkgever en wat blijkt..... Ik heb een ongeluk
gehad op de eerste dag van mijn vakantie. Deze vakantie zat vast aan mijn
zwangerschapsverlof en als je je binnen een maand na je verlof ziek meld
geldt je verlof gewoon als ziekte, ongeacht wat er aan de hand is en of het
met je zwangerschap te maken heeft. Ben er nogal van ondersteboven moet ik
zeggen, en maak me hartstikke zorgen.
Na een hele fikse jankpartij heb ik mezelf maar een schop onder mijn kont
verkocht.....in actie......naar de huisarts voor andere pijnstillers en een
doorverwijzing naar de revalidatie arts, want met die neuroloog schiet ik
ook niet echt op, een afspraak bij de fysio gemaakt zodat ze haar
bevindingen voor me op papier kan zetten, en ik moet zeggen, dat zorgt er
wel voor dat ik me wat positiever voel......beter dan "werkeloos" toekijken
en afwachten......
Ik wens jullie allemaal een rustig weekend....
Groetjes, Nanda.

Hallo groep,
Wie kan mij ongeveer vertellen wat het volgende inhoud.
Stond op het med. rapport.
Voor de oplossing mijn dank.
Groeten.
Henk Roodbeen
nalinet@...
http://home.gelrevision.nl/~nalinet/welcome.htm

Beste Lotgenoten,
er is gevraagd om het originele emailtje aan Centraalbeheer
door een paar leden van de groep. Je ontvangt het hierbij
als "fwd" bericht.
Met hartelijke groeten, Bernard.

Beste Lotgenoten.
Er komen nogal wat reacties op mijn emails over het spotje van
Centraalbeheer en het steunt mijn boze gevoel over de inhoud.
Om te voorkomen dat het ontaard in een "ongecordineerde" aanpak
wil ik het volgende voorstellen:
1. een of meerdere leden van deze community vormen het aanspreek-
punt voor deze actie. Ik stel mezelf beschikbaar als lid voor die
groep;
2. de Whiplash Stichting wordt gevraagd hoe en in welke mate zij
betrokken zijn geweest bij het verlenen van toestemming voor het
uitzenden van deze spot;
3. de groep neemt vervolgens contact op met Centraalbeheer en
verzoekt officieel namens de community om de spot niet meer te
vertonen omdat het kwetsend is voor whiplash patienten;
4. indien Centraalbeheer dit weigert neemt de groep contact op
met de reclame code commissie met als doel een verbod op verto-
ning te verkrijgen;
5. afhankelijk van de reactie van Centraalbeheer zal worden over-
wogen welke media worden ingeschakeld om de groep whiplashers te
ondersteunen. Hierbij valt te denken aan tv, radio en dagbladen.
Ik denk dat dit een goed plan van aanpak is waarmee we aandacht
krijgen voor ons probleem en kunnen afrekenen met grapjassen die
geld verdienen aan onze ellende.
Nogmaals hartelijke groeten, Bernard.

Beste Lotgenoten,
nogmaals een email over het spotje van Centraalbeheer.
Ik heb vanavond alle reacties doorgelezen en zie dat deze
varieeren van "het maakt me niets uit" tot een poging om
de reclame code commissie in te schakelen.
Door het posten van mijn email over het spotje heb ik
kennelijk een discussie gestart die naar mijn idee toch
weergeeft dat het onderwerp leeft bij de groep Whiplash
patienten. Om te begrijpen waarom ik boos ben zal ik
uitleggen wat mijn gevoelens zijn over dit pijnlijke on-
derwerp.
Op 21 april 1997 ging voor mij het licht uit. Getorpedeerd
in een kop/staart botsing op weg naar mijn werk. Ik heb me
helemaal te pletter gevochten om "beter" te worden. Telkens
liep ik tegen burocraten en betweters aan. "Wij vinden dat"
tot zelfs "U werkt niet mee", zijn veel gehoorde argumenten.
Alsof ik ervoor heb gekozen om aangereden te worden!!! De
man die het heeft veroorzaakt vertelde de politie doodleuk
dat hij helemaal niet geremd had! Door deze sukkel ben ik
alles kwijtgeraakt. Ik had een top functie als beleids
adviseur en heb alle "gevechten" verloren en loop nu na 2,5
jaar in de WAO. Ik heb ook het gevoel dat je beter geen
slachtoffer kunt zijn omdat de maatschappij dwingt om je te
verdedigen dat, en waarom je een whiplash hebt. De dader
gaat vrij uit en wordt niet aangepakt voor de ellende die
hij heeft veroorzaakt!!!
Op dit moment ben ik nog zeer gevoelig (Rietje van Luijn en
Feije Haadsma) want ik heb gevochten en heb verloren. Mijn
wereld ligt in duigen. Ik ben in psychotherapie geweest
omdat ik regelmatig boos ben en af en toe dagen loop te
janken zonder te weten waarom. Zet de "verkeerde" muziek op
en het is mis.
Nu komt er een of andere verwaande top advocaat op tv en
maakt van de whiplash (overigens het wordt alleen maar ge-
suggereerd) een goedkoop en onsmakelijk toneelstukje. Men
gaat er kennelijk aan voorbij dat er naast de materieele
schade een gigantische immaterieele schade ontstaat. Ga
voor jezelf maar eens na wat je bent kwijtgeraakt op het
sociale vlak. Dagje uit? Eerst een dag rustig aan en dan
een dag erna ook weer rustig aan. Ergens naar toe? Wel
afhankelijk van familie/vrienden/kennissen die je halen en
brengen. Avondje stappen? Ik zal kijken hoelang ik het
volhoud bij die harde muziek. TV kijken? Als er maar niet
van die flitsende spotjes zijn want dan wordt ik misselijk.
Film kijken op tv? Ik neem hem wel op want dan kan ik op
mijn gemak kijken en herhalen. Belangrijke dingen lezen?
Ik kan het alleen maar begrijpen/onthouden als ik het mezelf
hardop voorlees en het opneem op een cassette recorder. Gaan
we op vakantie? Ja, als het maar niet te ver is en als ik
maar niet zoveel hoef te reizen. Zal ik vanmiddag bij je komen?
Liever niet tussen 12 en 4 want dan slaap ik. Hoever zal ik
doorgaan met voorbeelden om het duidelijk te maken dat ik hele-
maal niet blij ben met mijn whiplash...?
Dus, als ik die geldwolf van een Moszkowicz op tv quasi
pijnlijk naar zijn nek zie grijpen dan vind ik dat hij daarmee
ALLE whiplash patienten verdacht maakt of in een kwaad daglicht
stelt en daarmee suggereert dat het allemaal een kwestie van geld
is. Ik ben 53 jaar en daarmee 12 jaar af van een welverdiend pen-
sioen. Helaas is dit niet meer voor mij weggelegd en zal ik met
behulp van mijn advocaat moeten proberen om de schade in kaart te
brengen en die te claimen bij de tegenpartij. Maar hoe kwantifi-
seer je 2,5 jaar nek- en hoofdpijn en alle andere klachten die er
zijn (oorsuizen, een hoortoestel om het suizen te maskeren, con-
centratie problemen, moeite met lezen, last van rechter hand en
voet, verdriet en eenzaamheid). Ik wil ervoor pleiten dat deze
community zich sterk maakt en Centraalbeheer met klem gaat ver-
zoeken het spotje van de tv te verwijderen en zich te excuseren
bij alle whiplash patienten die zich dit hebben aangetrokken.
Nu jullie weten waarom ik er zo over denk, verandert jullie stand-
punt misschien ook omdat je er wellicht niet op deze manier over
nagedacht hebt. Mocht je standpunt niet veranderen dan respecteer
ik dat, dus voel je niet aangevallen. Ik wilde het alleen maar even
kwijt.
Hartelijke groeten, Bernard.

Hoi Wendy(is dat even snel he, ja,ja ik zit ook op de kabel.) en ook voor
Bernard,
De Reclame Code Commissie is een commissie die zich bezig houd met het reclame
gebeuren.
Als er iets niet klopt in de reclame of aanstootgevend is kunnen zij ingrijpen
en deze reclame van
de beeldbuis halen. Dus wat dhr. van Centraal Beheer aan Bernard heeft
geantwoord klopt niet
helemaal. Want als de commissie zegt hij moet van de TV en bioscoop af MOET hij
stoppen.
Er was ook eens een spotje over Ben in een psychiatrische inrichting (met
Napoleon en Josephine) kun
je die nog herinneren, die hebben ze ook verboden om verder uit te zenden.
Kwamen bezwaren op.
Hier is het adres : Stichting Nederlandse Reclame Code Comissie
Paasheuvelweg 15
1105 BE Amsterdam, telefoonnummer: 020 - 6960019
Hier kun je eventueel ook nog even je verhaal kwijt, en in ieder geval eens
navraag doen: Hoe te handelen.
Wellicht is het mogelijk Bernard dat je je mailtje wat je hebt geschreven aan
Centraal Beheer, aan ons kenbaar
maken. Of heb ik er een gemist?? :))))
Nou ik heb hem zelf nog steeds niet gezien:))))
Groetjes en sterkte,
Margriet.

*** hoi Bernard,
Zullen wij als whippies nu eindelijk gerechteheid krijgen. Ik ben heel
nieuwsgierig wat ze besproken hebben, dus houd me op de hoogte.
Even over die actie. Wat stel jij daarbij voor. Heb je plannen, of misschien
al iets besproken met iemand of iets op papier staan.
ik hoor het wel.
wendy

Beste Freija.
Welkom bij de club! Een koude douche in je leven waar je niet
om hebt gevraagd, die een enorme nasleep kan krijgen. Ik heb je
verhaal gelezen en de commentaren erop. Je zult in ieder geval
merken dat je hier aan het goede adres bent en je beslist niet
alleen hoeft te voelen.
Je zit in de eerste fase: de confrontatie met de whiplash en er
begint van alles te veranderen in je leven. Ik zou aan alle goede
adviezen van de Lotgenoten graag nog iets toevoegen over de juridi-
sche aspecten.
In Nederland worden de kosten van juridische bijstand - na arrest
van de Hoge Raad - vergoed door de tegenpartij, mits deze schuld
erkent. Als dit het geval is, dan zou ik je willen adviseren zo
snel mogelijk contact op te nemen met een Letselschade advocaat en
je situatie door te praten. In Nederland kennen we ook het zoge-
naamde "kennismakings gesprek". In een gratis half uur kun je te
weten komen of er iets voor je te doen is.
Zoals een van de lotgenoten al aangaf heb je niet alleen te maken
met materieele schade, maar vooral ook met immaterieele schade
(derving van levensvreugde). Als je verder in de tijd komt en je
de pech hebt dat je whiplash persistent is, dan moet er een behoor-
lijke schadevergoeding geregeld worden en de kans dat je dit op
eigen kracht tot een goed einde zult brengen is erg klein.
Heel veel succes en sterkte toegewenst, Bernard.

Beste WL groep,
Een tijdje geleden heb ik een eerste voorzet gemaakt voor een
klachtenlijstje in verband met WL. Het breidt zich steeds verder uit met
de toenemende informatie die ik overal oppik. Over enige tijd zal ik het
weer eens laten zien met verzoek om commentaar.
Wat ik er niet bij heb genoemd is het aantal verschillende therapiëen
dat je kunt volgen en wat daarvan veelal geen soelaas biedt. Als het wat
completer is zal ik het eveneens bekendmaken.
Voor het moment wil ik graag weten of iemand ervaring heeft met de
volgende therapiëen, en zo ja welke (positief/negatief/etc.)
Het gaat om:
- Correctieve Atlasreflex methode, een combinatie van fysiotherapie,
gyropractie, manuele therapie, etc. die slechts door twee therapeuten in
Nederland wordt gegeven (wordt overigens door geen enkele verzekeraar
vergoed). Gaat uit van goed functioneren van zenuwbanen.
- DBC Nederland Active Spine Care, een therapie gericht op het
herstellen van spieren die door de ellende ontweken worden, en daardoor
een gelijkmatiger belasting van je lichaam tot gevolg hebben. Een
aanmerkelijke verbetering bij ruim 80% van de patienten wordt geclaimd,
centra momenteel in zo'n kleine twintig plaatsen in Nederland. Wordt
veelal gecombineerd betaald door het USZO, Gak/verzekeraar en werkgever.
- Bonati methode. Operatieve ingreep in de Bonati kliniek in de USA, in
Nederland geregeld via Medag Europe. Het betreft een endoscopische
lasermethode die meer dan 80 % van de patienten met aanmerkelijke
verbetering claimt, waarbij de overige niet slechter zouden worden (ook
belangrijk nietwaar). Ook deze methode, die erg duur is, wordt niet
vergoed.
- Manuele lichaamsregulatie methode. Ook gebaseerd op een milde vorm van
manuele therapie, zonder echter drastische kraakmethoden. Gericht op
houdingsverbetering en stimulering van de spieren die ten onrechte niet
meer worden gebruikt.
- Podoloog. Ook hierdoor schijnen in een aantal gevallen goede
resultaten te worden verkregen. verder niets van bekend.
- Endocrinoloog. Door zenuwbeschadiging of inknelling wordt het
hormoonstelsel van slag gegooid. Wie heeft ervaring met een
endocrinoloog in verband met WL?
- Edukinesiologie. Heeft iemand hier ervaring mee? een aantal (niet WL
personen)denken dat dit goed kan werken.
- Neurofysiologie. In Nederland zijn een beperkt aantal
neurofysiotherapeuten die wat meer kijken naar de directe oorzaak van de
dingen. Als voorbeeld, mijn dochter is na een jaar dokteren (drie
othopeden, aantal fysiotherapeuten, serie artsen, röntgen foto's, MRI,
kijkoperatie, etc.etc.) door één van deze neurofysiotherapeuten van de
klacht afgeholpen. Het bleek dat een zenuw in de rug (lendestreek) in de
knel zat. Probleem geheel genezen, operatie was overbodig.
Voorlopig even genoeg dacht ik.
Graag hoor ik van jullie reacties en ervaringen, goede en slechte
uiteraard.
Ook therapiëen en technieken waar jullie verder ervaring mee hebben zie
ik graag. Met de reacties kan ik proberen een beter overzicht te maken
van zinnige en onzinnige behandelmethoden en een mogelijk keuzeschema of
aanbevolen marsroute.
Hierbij natuurlijk rekening houdend met het feit dat geen enkel mens
gelijk is, geen enkele whiplash gelijk is en wat bij de een helpt hoeft
dat bij de ander nog niet te doen.
Alvast bedankt voor de reacties.
Vriendelijk groet,
Tjibbe.

Beste Whiplashers.
Nadat ik de email had gestuurd naar Centraalbeheer, kreeg ik nog
dezelfde dag een bevestiging met de mededeling dat men de klacht
serieus neemt. Verder werd me toegezegd dat er binnen een week
geantwoord zou worden.
Een dag later vond ik op mijn antwoordapparaat een bericht van de
heer Rob Blom of Tromp ??? (die verdomde whiplash en mijn korte-
termijn geheugen!). Deze mijnheer blijkt een van de verantwoorde-
lijke bobo's te zijn voor de spotjes van Centraalbeheer. Hij be-
loofde me terug te bellen omdat hij was geschrokken van de klacht.
Hij belde me een dag erna terug en verontschuldigde zich op aller-
lei manieren en vond het beslist heel naar dat ik - als whiplash
patient- me er erg aan had geergerd. Hij heeft me uitgelegd hoe
voorzichtig ze te werk zijn gegaan met allerlei groepen en test-
batterijen om uit te vinden of het aanstootgevend zou zijn.
Het schijnt dat het al een poosje in de bioscopen heeft gedraaid
(maar ja welke whiplash patient komt daar nu?) en uiteindelijk
heeft men besloten het op de tv te gaan vertonen. Hij vertelde
me ook dat er contact is geweest met de Whiplash Stichting Neder-
land, ik zou dit graag op een of andere manier geverifieerd willen
hebben.
Het schijnt dat het spotje niet meer terug te draaien is en blijft
lopen. Gisteren was er een bespreking met het reclame bureau en
omdat ze het heel serieus nemen zouden ze het als nog bespreken en
me laten weten wat daaruit komt. Hij schrok ervan toen ik vertelde
dat de deelnemers aan deze groep, met uitzondering van een enkeling,
er aanstoot aan nemen.
Ik wil wel meer actie ontwikkelen in de richting van Centraalbeheer,
maar dan denk ik dat we een lijst met mensen moeten hebben die er
aanstoot aan nemen. Ook lijkt me een contact met de Whiplash Stich-
ting niet verkeerd om daarmee een officieel standpunt te krijgen en
dit aan Centraalbeheer te laten weten. Laat me maar weten hoe jullie
er over denken.
Beste groeten, Bernard Veerman.

Hoi Niet,
Je hebt 't dus kennelijk niet. Het verband met de "klap" is ook moeilijk aan
te tonen. Met 1 uitzondering. Nl als er sprake is van in 1 of twee jaar
ontstane discopathie/artrose in de nek tov ongeval.
Daarvoor heb je foto's nodig.Werden die bij jou na ongeval gemaakt en
naderhand weer?
Groet,
Hans

Hallo allemaal,
Ik wil even reageren op de mailtjes over pijn in de arm. Heel
herkenbaar, voor mij dus ook. Een paar weken terug heb ik, op advies van
de neuroloog, een E.M.G. laten maken van mijn li.arm. Ik had het geluk
dat dat 2 jaar geleden ook was gebeurd. Toen was er niets aan de hand en
was ik verder nog goed gezond ook. Ik kende nog geen whiplash.
We hadden nu dus een mooie vergelijking.
De neuroloog had vooraf gezegd, dat hij er niks van geloofde dat het
vanuit mijn nek kwam. Ik moest maar niet teveel meer steunen op mijn
elleboog. Ik heb daar hartelijk om gelachen. Daar komt het echt niet
van, steunen op mijn elleboog doe ik toch al niet meer. Hij glimlachte
maar eens en zei: onbewust vast wel. Ik heb hem toen maar uitgelegd dat
ik inmiddels zo bewust geworden was van veel onbewuste zaken door het
revalidatie-programma, dat ik echt wel zeker wist dat ik niet meer
steunde op mijn elleboog.
En de E.M.G. wees vervolgens ook wel uit dat er inderdaad geen
beknelling zat bij mijn elleboog. Hij zei: 'Dan komt het dus door de
klap hé' (vooral niet zeggen: het komt uit je nek, anders moet je iets
toegeven wat jezelf eerst stellig ontkende)
2 Februari zal er een MRI van mijn nek en schouder worden gemaakt.
Afwachten dus maar wat daar uit komt.
Overigens heb ik met mijn schouder veel baat bij zwemmen. Het beroerde
is alleen dat ik daarna vreselijk misselijk en duizelig ben. En tot
weinig andere dingen in staat.

Hallo allemaal.
Wat ik nou net weer hoorde van een vriendin. Die reclame waar jullie het de hele
tijd over hadden, blijkt van Centraal Beheer te zijn. Ja, wist ik veel. Nu is
mijn tegenpartij dus Centraal Beheer en wacht nu al ruim 2 jaar op een
uitbetaling of voorschot.
Je kan nu dus wel begrijpen wat ik morgen ga doen.
Ja, even bellen met die gasten.
Ze moeten dan maar een ander reclame bedenken bv. dat ze NIET uitbetalen, als
mensen een whippie oplopen.
ik houd jullie op de hoogte van het gesprek morgen (mits er iets te vertellen
valt)
groetjes Wendy

Hallo allemaal,
Tijdens mijn revalidatie en lezen van allerlei materiaal kom ik steeds
weer tot de ontdekking dat er nog niet veel geschreven en gedacht is
over alleenstaanden en een whiplash. Zijn er meer mensen die alleen zijn
en dus voor nog meer problemen staan dan wanneer je mensen dicht om je
heen hebt staan. Zij kunnen je nog eens naar bed sturen en het één ander
uit handen nemen. Helaas kan ik daar niet over meepraten. O nee, ik ben
echt niet zielig alleen hoor. Maar ik ondervind nogal wat problemen met
eten koken. Moet ik dit uit mijn werk doen (wat een paar keer in de week
zou zijn) dan zou ik na het koken eerst naar bed moeten om daarna pas
mijn eten op te kunnen eten. Een magnetron ben ik nog niet rijk.
Nu eet ik na een hele dag werken bij anderen. Dat is twee keer in de
week. Soms ben ik wel eens bang dat ik hiertoe gedoemd ben tot in lengte
van jaren. Knap balen. Er moet toch een andere oplossing te verzinnen
zijn?
Met vakantie gaan idem dito. Ik wil heel graag er weer eens tussenuit.
Alleen ga je niet. De vriendenclub is niet zo groot dat we er allemaal
tussenuit gaan en ik zo mijn eigen programma kan doen. Met een
reisgezelschap is waardeloos. Ik kan van tevoren niet vertellen wanneer
het wel en wanneer het niet zal gaan. Hoe doen anderen dit?
Groetjes Christien.

Zwemmen is nooit mijn grootste hobby geweest, maar als ik het zwembad
grotendeels voor me alleen heb vind ik baantjes zwemmen wel lekker. We zijn
vorig jaar naar een huisje in Denemarken geweest waarin ook een zwembadje
zat. Dat vond ik dus heerlijk! Zo vanuit je slaapkamer het zwembad in en
lekker zwemmen tegen de jetstream in. Geen last van andere mensen (behalve
van Feije, maar die neem ik er graag bij)
Dat gekrioel in een overvol bad met allemaal kinderen die het liefst de hele
tijd in en uit het water gaan vind ik dus niks. mijn kinderen daarentegen
vinden zwemmen het einde, je kunt ze geen groter plezier doen in het
weekend!
Groeten, Wilma
****************************************************************************
********************
****************************************************************************
********************

Hoi Peter,
Je verhaal klinkt erg ontmoedigend. Ik vind het zo knap dat je je er niet
door op je kop laat zitten en gewoon doorgaat.
Heel veel sterkte met het gevecht!!
Liefs Harriëtte

Beste allemaal,
Hier weer een stukje van mij, hetgeen betrekking heeft over de wetenschapper
op Whiplash gebied Dr. A. Fischer K.N.O. arts en ondermeer schrijver van het
boek
"het Whiplash-probleem"
Ik ben de mening toegedaan dat als je een dergelijk boek schrijft dat niet
uit commerciële reden moet doen, maar dat je een bijdrage wilt leveren aan
het genoemde probleem. En dat je moraal hier intact blijkt, echter is
minder waar, lees en huiver ....
Echter zit er achter dat masker een heel ander gezicht, doordat de officier
van Justitie informatie wilde hebben voor de aankomende zitting wilde hij
graag dat medische stellingen onderbouwd zouden worden en wie anders dan Dr.
A. Fischer zou dat kunnen doen, immers een veroordeling zou weer een stuk
trauma verwerking betekenen. Wat schetst mijn verbazing, Fischer vraagt op
voorhand een bedrag voor dit verslag een bedrag van fl.1000,- als voorschot
wel te verstaan, de officier ziet hier van af en meent verder genoeg munitie
te hebben tegen de dader, die zwaar lichamelijk letsel ten laste wordt
gelegd.
Vervolgens vraagt de huisarts om deze informatie en meent daar ook recht op
te hebben als verwijzer, nu wordt ineens alles dubieus, hij rept met geen
woord over whiplash wel over een ingeklemde nekwervel c3 c4 en
gehoorverlies, verder geeft hij aan in tegenstelling tot de fysiotherapeut
dat de boel goed bewegelijk is... dat terwijl de fisio hem een week eerder
schriftelijk heeft gevraagd om advies inzake Mensendieck therapie en dat dat
niet werkte en alles muurvast zat, of er over kon worden gegaan tot zachte
massage, waarvoor hij toestemming gaf.
Mijn nekwervel is ineens geen ongevalsgevolg meer, maar zou het kunnen
zijn....... wellicht is het ook slijtage..Maar telefonisch bevestigd hij aan
mij dat e.e.a. niet passend was voor mijn leeftijd en er op de röntgenfoto
geen artrose is te zien.
Ik heb a.s. vrijdag een gesprek met hem, in het ziekenhuis in Weert daar
waar hij werkzaam is, daar houdt hij dan het Whiplash spreekuur, ik zal hem
daar confronteren met hetgeen hij eerder stelde en waarom hij nu blijkbaar
een andere mening is toegedaan.
Tevens zal ik hem in het ergste geval melding maken van het feit dat e.e.a.
niet conform de ethische verantwoordelijk is, en dat juist hij als
wetenschapper blijkbaar ernstig machts misbruik maakt van zijn, goed
wetende, in de markt liggende positie, ik zal hem tevens het medische tucht
college in eerste aanleg voorhouden, kijken of hem dat wat toegangelijker
maakt. Zou hij meegewerkt hebben aan het reclame spotje van Centraal Beheer
!!! geintje, maar hoort wel in hetzelfde rijtje thuis. En ik... mag weer
opnieuw een specialist zoeken, Maar binnenkort ga ik naar Mevr. Van
Schijndel in Amsterdam voor een medische expertische, en mijn nek wordt
bekeken door een gewone Neuroloog en wordt er een MRI scan gemaakt van het
gebied c3 c4. Wie dan leeft wie dan zorgt ~!
Moraal van dit alles is weer, dat zelfs op hoog niveau op Whiplash aardig
wordt verdiend en dat degene die het aangaan, weer ergens onderaan de balk
hangen. Weer wordt bevestigd dat de belangen van een Whiplashpatiënt maar op
een laag pitje staan.
Met vriendelijke groet Peter Bosman
bosmanp@...

L.S.,
Kort bericht. Korte toelichting op uw bericht. Ik ben nog niet zo thuis
in het computergebeuren en weet niet hoe ik op uw toegezonden stuk alles
kan invullen.
Doordat ik opdit moment niet kan slapen zal ik snel even reageren.
Ik heb mij aangemeld omdat ik zelf sinds maart '98 whiplash-patiënt ben.
Het adres heb ik uit het blad van de whiplash-vereniging.
Maart '98 was ik opweg naar mijn werk. Ik reed op de linker rijstrook
van de snelweg. Toen er plotseling voor mij geremd werd, dacht ik
allereerst dat er een ongeluk vlak voor mij gebeurd was. Gelukkig had ik
voldoende afstand en kan het aangeremd krijgen. Helaas had mijn
achterligger niet de helderheid van geest snel te reageren. En klapte
met een vaart van 100 km p/u achterop mij, waardoor ik als een steentje
in een kattepult werd weggeschoten. Door de juiste afstand op mijn
voorligger raakte ik alleen zijn linker achterlicht. Tot nu toe een goed
bewijs naar de tegenpartij gebleken.
Op de vluchtstrook staand hoorde ik daarna van mijn voorligger dat er
een dekzeil van een vrachtauto was afgewaait, waardoor dit ongeluk werd
veroorzaakt. De vrachtwagen hebben we niet meer kunnen achterhalen.
Op dat moment had ik direct heel veel te regelen. Ik werkte als
groepsbegeleidster bij dove jongeren. Als ik op mijn werk zou komen
zouden er geen andere collega's meer aanwezig zijn. Dus ik moest zo snel
mogelijk mijn collega's inlichten, zodat zij 'even' iets anders konden
regelen. Op dat moment dacht ik snel de zaken af te handelen en weer
naar mijn werk te gaan.
Alhoewel ik erg verbaasd was over hoe mijn auto eruit zag; de achterkant
zat helemaal in elkaar, toen ik mijn tas van de achterbank af wilde
pakken ontdekte ik dat mijn rugleuning van mijn stoel op de achterbank
lag. Ik had er helemaal niks van gevoeld.
Zelf voelde ik wat lichte hoofdpijn (van de spanning zeker. . . ) en een
zwaar gevoel in mijn linker schouder. Maar er was zoveel te regelen dat
ik daar geen aandacht aan schonk. De gebruikelijke zaken werden afgerond
met de politie en in het bergingsbedrijf met mijn achterligger.
Ik werd naar mijn woonplaats gebracht, nam een huurauto mee en reed naar
de huisarts. Toch maar even langsgaan. Ik had een kennis met een
whiplash, dat spookte toch wel door mijn hoofd. En sja, de verzekering,
je weet maar nooit. Toch maar even laten nakijken door de huisarts dan
konden ze mij later nooit verwijten dat ik me niet gelijk gemeld had bij
de huisarts. Deze wilde me eigenlijk niet te woord staan, hij stond net
op het punt om te vertrekken, maar vooruit, kom toch maar even mee,
iedereen denkt altijd gelijk maar aan een whiplash. Toen ik hem vertelde
hoe hard mijn achterligger achterop was gekomen terwijl ik bijna
stilstond, deed hij toch wel anders. En helemaal toen hij vernam dat
mijn autostoel was afgebroken.
Rustigaan doen, als het erger was de week erop terugkomen.
De volgende dag, ach het valt wel mee. Spierpijn, hoofdpijn. Douchen had
ik zeker wat te snel gedaan en ach ik had ook bijna niet geslapen die
nacht. Niet gek dat ik onderuit ging in de douche en me zo duizelig
voelde na die tijd.
Ik reed zaterdags nog in de auto (100km) om 2 tentamens te maken.
Het werd steeds erger. Terug naar de huisarts. Direct naar
fysiotherapie, 3x in de week. En over 2 weken weer terug naar de
huisarts.
Een wereld storte in.
Per 13 maart zou ik stoppen met mijn huidige baan. Van 21 maart tot en
met 18 juli zou ik tijdelijk op een basisschool werken. Ondertussen mijn
deeltijdstudie Pabo afronden. Waarna ik in september voor een jaar
vrijwilligerswerk zou gaan doen op Irian Jaya.
Zeer complex wat betreft verzekeringszaken. Nu al bijna 2 jaar lang
krijg ik steeds maar weer te horen dat ik een zeer bijzonder geval ben.
Van wie krijg je geld. Bij wie vraag je je ziektewet aan? Een jaar lang
kreeg ik dubbel loon uitgekeerd. Een jaar lang waren we aan het bellen,
schrijven, overleggen wie nu werkelijk mijn geld moest betalen.
Doordat het toch langzaam maar zeker wat vooruit ging, dacht ik toch
weer een jaar later aan het werk te kunnen gaan.
Het WAO gesprek wat ik had en waar ik alleen heen ben gegaan, daar was
ik ook vrij positief over mezelf. Nee, op dat moment was ik nog niet
100% arbeidsgeschikt. Daartegen ging ik in het verweer. Per maart '99
dan? Sja, wist ik veel dat ik daar ook tegenin kon gaan. Nou ja, doe dan
maar.
In februari wilde ik mijn slaapkamers opknappen. Alles zelf doen? Nee,
ik begreep dat ik dat nog niet zou kunnen. Maar zelf behangtrekken zou
wel lukken. Alles moest toch klaar zijn als ik in april weer zou gaan
werken.
Dat behangtrekken bleek funest. Het ging weer snel bergafwaarts. Ik
raakte diep in de put. Voelde me heel onzeker. Dacht helemaal niks meer
te kunnen. Kon met niemand praten en kropte alles zelf op. Ik kwam er
zelf niet meer uit. De fysio hielp helemaal niet meer. Wat nu?
Ik vroeg zelf aan de huisarts om te mogen revalideren. Hij was er
eigenlijk niet zo heel erg voor. Wat ben ik blij dat ik het toch heb
doorgedrukt. Het was wel fijn dat ik telkens naar de huisarts moest voor
controle. In het begin iedere twee weken en later om de maand, maar ik
kon toch nog niet helemaal mijn verhaal daar kwijt. Vandaar dat ik toch
wilde revalideren.
Nu na ruim een half jaar ben ik bijna klaar. Het was zwaar, het was
keihard vechten. Ik dacht eerst van de pijn af te komen. Daar kwam ik al
snel achter dat dat absoluut niet het geval zou zijn. Daarna ging ik met
de gedachte dat ik het zou hebben verwerkt als ik klaar zou zijn. Het
tegendeel is waar. Het begint nu pas echt.
Jammer dat ik de revalidatie naast mijn werk heb gedaan. Het was
daardoor zwaar. Koste veel energie. Aan de andere kant konden we wel
heel goed de dingen in de praktijk uitproberen en evalueren.
Ik ben in april begonnen met 4 dagen werken. Al snel bleek dat veel
teveel te zijn. Ik nam ADV dagen op. Na de vakantie begon ik in groep 1
van ma. tot en met wo. De revalidatie-arts was nog niet tevreden over
mijn vorderingen en verzocht mij nog minder te gaan werken. Per 1 okt.
stopte mijn ziektewet-uitkering en ik was nog niet verzekerd van een
andere uitkering, ik zag dat dus helemaal niet zitten. Daarom bedachten
we een andere constructie. Nu werk ik ma. en do. de hele dag en di.och.
Op deze manier werk ik niet 2 hele dagen achter elkaar. Heb ik wat rust
tussendoor. En spaar ik mijn energie. Het blijkt wel dat deze dagen
precies genoeg zijn. Meer kan ik er echt niet bij hebben.
Gelukkig heb ik nu weer een klein beetje tijd voor ontspanning en het
onderhouden van kontakten van vrienden.
Ik heb nog veel beperkingen. De opstand komt nog wel eens in volle
hevigheid boven geborreld. Iedere dag is er pijn, confrontatie met
verzekeringen etc. Maar ik mag weer genieten van mijn werk. En daar ben
ik ontzettend blij mee.
Een kort verslag van heel veel leed. Een zware weg. Een totaal ander
leven. Veel te willen maar niet meer veel te kunnen. Je leven op een
andere manier inrichten om zo toch nog blij te kunnen zijn met de kleine
dingen om je heen. Maar: wat heb je je lichaam nu goed leren kennen. Dat
levert heel wat voordelen op. En gelukkig durf ik nu eindelijk ook eens
'nee' te zeggen. Ben ik niet meer zo heel erg bang voor alle
vooroordelen om je heen. Je mag jezelf zijn. Heerlijk!
Vraag: omdat er nog een bezwaar loopt tegen de WAO uitspraak heb ik
daarvan voorlopig nog geen uitkering. Alhoewel ze veel te laat zijn met
hun uitspraak. Dat scheint normaal te zijn, terwijl je zelf wel op de
dag af precies op tijd moet zijn met het insturen van je bezwaarschrift.
. . .
Per 1 okt verviel mijn ziektewet-uitkering omdat ik dan bij USZO de
maximum termijn van 18 mnd had overschreden. Vervolgens moest ik bij
Cadans een WW-uitkering aanvragen. Bij het doveninternaat voldeed ik
nml. aan de 26 weken eis.
Ik kreeg een gesprek met een beoordeellaar. Wat we verwacht hadden: ik
had er geen recht op, ik was niet geschikt voor de arbeidsmarkt. Wat nu?
Ik moest me van hem ziekmelden bij Cadans. Hij vulde het formulier in,
ik ondertekende. Hij zou er spoed achter zetten. Na 2 wkn. nog niks
gehoord. Door ervaring wijs: ik belde. Nee, maar ziekmelden, dat kon
niet op deze manier, ze hadden mijn papier in de prullenbak gegooit. . .
. (fijn dat ik dat ook wist) Wat moet ik dan doen. Deze mevr. adviseerde
mij om de WW weer te laten activeren. Ik moest daarvoor een briefje
sturen. En dan? Iedere week solliciteren en in de brief vermelden dat ik
mijn beperkingen had. De brief zo schrijven dat ik niet werd aangenomen.
Want wordt je aangenomen en je weigert dit vervolgens dan doe je aan
werkweigering en kom je ook niet in aanmerking voor een WW-uitkering.
Dit druist tegen mijn gevoel in. Ik weet niet zo goed raad met dit
geval. Welke instelling die zo'n brief krijgt reageert hier serieus op?
Zo'n brief mik je toch zeker gelijk in de prullenbak?
Wie heeft een soortgelijke situatie meegemaakt en kan mij advies hierin
geven? Ik heb inmiddels mijn WW wel laten activeren. Zal gaan
solliciteren maar ik weet nog niet goed hoe ik zo'n brief ga schrijven.
Als ik kon zou ik direct meer werk krijgen op de school waar ik nu werk.
Werk in overvloedt. De wil ontbreekt me niet, maar het kunnen.
Goed, genoeg voor vandaag.
Wat heerlijk dat er een mogelijkheid is om op deze manier in kontakt te
komen met lotgenoten. Jullie begrijpen mij tenminste, en dat kan ik niet
van iedereen zeggen in mijn omgeving. Hoe goed bedoelt ook vaak het
meeleven is.
Hartelijke groeten, Christien

Hallo allemaal,
Heel graag wil ik me aan jullie voorstellen, hunkering namelijk naar
herkenning ........ al zal deze in ons geval wel niet direct uit de lucht
komen vallen. Ons verhaal is 'n andere wellicht ..
Ik ben Ciska Bosch, moeder van vijf kids .. waarvan de jongste is
geboren met 'achondroplasie' ofwel dwerggroei. Ons kleine man hebben we
Hielke genoemd, geboren in stuit ... z'n hoofdje kwam acht minuten na
z'n lijfje. Jullie begrijpen dat z'n nekkie hier 'n grooste opdoffer
heeft gehad, maat 'tien' tang is erbij gehaald ... geheel vanuit 'n
hoekje van de kast, jaren niet gebruikt. Allah, we zijn maar wat
blij dat we ons man mogen leren kennen, pff!
De eerste maanden heeft 'ie niet anders dan gehuild, hard en heel schel.
Urenlang, overdag ... en 't drinken ging met de dag slechter. Drup, drup
... ze leken in 'n holle ton te vallen. 'n Echo liet zien dat ons mannetje
misselijk was .. medicijnen tegen 'n slecht sluitend kleppie hielpen
geheel niet. Dit drama noem ik nu: slikklachten!
Even dacht ik 'n autistisch kindje te hebben, hij wilde niet aangekleed
worden .. in bad of getroost. 't Liefst lag hij dag en nacht op de
aankleedkussen en dat deden we dan ook en kregen als dank 'n gulle
glimlach!
Licht, geluid .. en aankleden/knuffelen stonden alle in 't verboden rijtje.
En toen .. las ik bij 'toeval' over 't KISS-syndroom, een kneuzing van de
nekwervels. 't Ongelooflijke overstrekken, de bewegingsbeperking naar
rechts en voorkeurshouding ......
Artsen twijfelden aan de stand van mijn oren (ik zou niet met z'n handicap
uit de voeten kunnen) of vonden m'n jochie 'n pittige die wist wat 'ie
wilde. 'n Gespecialiseerd manueel therapeut dacht met me mee, zij wilde
foto's zien .......... en ik heb heeeeeeeel hard aan de bel gehangen.
M'n moedergevoel zei me 'm direct naar 't Wilhelmina Kinderziekenhuis te
brengen, ik dwong 'n opname af (in vakantie-tijd) en dit heeft z'n leven
gered ........ als, dan was hij niet meer bij ons geweest.
't Achterhoofdsgat was zo sterk vernauwd dat 't ruggemerg ernstig was
bekneld, de dood had gevolgt ...... 'n levensgevaarlijke operatie heeft
'm 't leven gegeven. 't Achterhoofdsgat is vergroot, nu is er speling
..... en kans op dichtslibben.
De klachten zijn nu onder controle omdat ons Hielke weet hoe met z'n
lichaam om te gaan en wij met hem. Hielke is nu ruim twee, kruipt en komt
tot staan .. Elke beweging die 'ie zelf maakt heeft hij onder controle,
alles wat wij hem bieden is en blijft (slik) moeilijk. Zittend vervoeren
in wagen of fietskar geeft 'whiplash-klachten', zo ook 'vallen' ... en
onverwachtse bewegingen.
Hielke heeft door z'n dwerggroei een pompeus hoofd, een
bindweefselproblematiek (zwak) ..een fikse scoliose en 'n kyfose van
dik 60 graden. 't Zelfstandig gaan zitten doet 't zelfde knikpunt
opwerpen in de nek als 't corset ooit aangemeten, rugcorrectie's ...
zijn nu onderwerp van gesprek.
Pff .......... mijn verhaal is denk ik een echt andere. Toch wil ik
heeeel erg graag van jullie 'horen' hoe jullie je "voelen", hoe pijnlijk
is 't whiplash-patient te zijn. Hoe vermoeiend, hoe ......... ????
En ...... zijn er onder jullie leden soms nog ander ouders wiens kind
een whiplash heeft?
Ik kijk heeeel erg uit naar reacties!
Liefs, Ciska .. moeder van Hielke.

Ik wil hierbij iedereen nog een heel gelukkig nieuwjaar wensen
en dat er dit jaar maar eens wat oplossingen mogen aangereikt worden...
Het zal wel niet maar we blijven altijd hopen he
Ik hoop voor de rest dat iedereen zonder kleerscheuren het nieuwe millenium
ingekomen is en tot mails
Groetjes Gérard en Tetje

Beste Ingrid,
Wat een heerlijke manier van schrijven heb jij!!! Het leest makkelijk weg en
de zwarte humor druipt er vanaf - dat kan ik altijd wel waarderen.
Hopelijk zijn de grootste problemen na je vakantie opgelost; geniet maar
lekker van je rust en ik vind het geweldig van je dat je je zoon en zijn
vriendin plus beestenboel zo goed opgevangen hebt! Mag je van je omaschap
gaan genieten straks of is dat een te persoonlijke vraag?
Goede reis naar Thailand en tot schrijfs!
Groetjes
Manuela Plaisier

Mijn antwoord:
de situatie is bij mij zo dat ik voor het eerste auto ongeluk altijd super
stipt op tijd was en dat het niet
uitmaakte of ik aan de pil was of niet ik was altijd netjes op tijd
ongesteld.
Sinds het eerste auto ongeluk werd ik heel erg onregelmatig eigenlijk kun
je stellen
dat ik toen door de onregelmatig heid nog regelmatig ongesteld was.
Maar er was toen helemaal geen peil meer op te trekken. De ene keer zaten
er maar 2 weken tussen
en dan weer eens 8 weken helemaal niets. Je kunt je voorstellen dat ik toen
regelmatig naar de drogist
ging toch maar ff een testje halen. Want zwanger worden was op dat moment
iets wat ik absoluut nog niet wilde
(was toen nog maar 21 ). Maar dat was toen met de pil te verhelpen.
Daardoor werd het weer geregeld
dat ik toch redelijk op tijd ongesteld werd. Na het tweede ongeval is dit
alleen maar verergerd.
En werd de onregelmatig heid alleen nog maar groter. En daardoor werd alles
nog veel verwarrender want ja
je kunt op dat moment gewoon je eigen lichaam niet meer vertrouwen. En als
ik dan ongesteld was was ik er
ook letterlijk twee weken ziek van... Gelukkig kreeg ik daar voor Ibuprofen
600 mg voor en dat hielp bij mij redelijk.
Nu heb ik alleen het probleem dat na het tweede ongeval als ik maar aan de
pil begin (waar ik nu dus gewoon aan ben)
ik één keer ongesteld wordt en daarna niet weer. De eerste keren dus gelijk
een test gehaald maar ook niet zwanger.
Naar de gyneacoloog geweest voor echo en zo maar zwangerschap was
uitgesloten. Ik stoppen met de pil en werd weer
heel onregelmatig ongesteld.
Nu blijkt dus tenminste volgens mijn huisarts en de keuringsarts dat dat
komt omdat de hypophyse met het ongeluk een oplaaier gehad heeft. En nog
steeds van slag is. Heb toen nog een kuur gehad dat ik een week plat moest
liggen vol medicijnen om met rust de hypophyse weer normaal aan het werk te
krijgen. Maar dat is tot op heden nog steeds niet gelukt...
Dus nu gewoon aan de pil en maanden niet meer ongesteld geweest. Het is
voor mij op het moment nog even afwachten hoe dat verder afloopt..... Moet
er binnenkort weer mee naar de huisarts......
Groetjes Tetje

Onderwerp: Re: [whiplash-nl] Fw: [zweepslag] na de rand van het zwembad
Hallo Wilma,
Je schreef o.a.aan Inge,
Jaren geleden begon ik met zwemmen in extra warm water bij een groepje
mensen die allemaal ook iets mankeren en waar twee therapeutes in het water
waren om te helpen.
In eerste instantie kon ik helemaal niet meer zwemmen. Zelfs bij gewoon op
mijn rug liggen viel ik nog om, verging van de pijn, maar was er wel even
tussenuit. Soms moest ik binnen 10 minuten er alweer uit. m.b.v. veel
drijfmateriaal ( de speciale kraag voor zwemmen hielp ook want was zachter
dan de kurken) lukte het uiteindelijk wel enigszins en kwam ik ook een heel
klein beetje in beweging. Tot ik na een nieuwe aanvaring tussen mijn hoofd
en mijn autootje weer niets kon. Zelfs revalideren werd ik voor "afgekeurd"
na een korte periode.
Tot ik vorig jaar hoorde van een zwemgroepje in het overdekte bad hier in
Amstelveen ook onder speciale begeleiding. Argwanend ging ik er kijken, een
keertje voorzichtig meedoen, want o wat was ik bang.
Inmiddels kan ik weer op mijn rug zwemmen, dat heb ik daar langzaamaan
geleerd.
De zwemkraag gebruik ik nog wel, soms los onder mijn hoofd als extra
steuntje, want als ik hem vast heb heb ik momenteel teveel pijn. Maar er
wordt erg goed op gelet dat ik spieren niet verkeerd ga aanspannen.
De begeleider let erop dat niemand tegen me aan zwemt, zodat ik niet om hoef
te kijken. En inmiddels zie ik aan het dak waar ongeveer de baan voor mij
eindigt.
Oké, waar hij begon had ik even niet door! :-))
Vind je zwemmen niet meer leuk sinds je er last van hebt of vond je het toch
al niet zo erg leuk? Ik zwom altijd al heel erg graag en mijn kinderen juist
niet.
groetjes,
Anneke

Beste Harriette,
Zwaar. Ik heb fysiotherapie, medisch fitness, manuele therapie en er komt ook
nog eens een
neuro-psychologe bij ivm geheugen- en concentratietraining!
Moet je ook maar niet doen. Ik heb de discussie op het forum hierover zelf
stopgezet.
Groeten, Willem.
P.S. Hoe is het met Hugo?

Beste allemaal,
Vervolg...
Ja hoor. Precies om 10.00 belde hij me.
Hij had net het rapport ontvangen en zou zijn verslag maken en dat naar
de arbeidsdeskundige sturen. Die zou mij dan weer oproepen voor het
vervolg.
Ik vroeg hem dus waarom de rapportage nu pas bij hem was. Ik verzond die
reeds op 27-9-2001?
Ja misschien langs enkele afdelingen gegaan. Ik zie hier aan de stempel
dat de rapportage op 28-9-2001 binnen was.
Het was goed van mij om te bellen want nu had de zaak aandacht gekregen
vertelde hij!!!
Mijn volgende vraag was waarom hij mij wilde spreken? Nee daar wist hij
niets van?? Maar dat vertelde de juf van Cadans mij toch? Nee hier staat
niets dat ik u wilde spreken....
Ik heb het maar laten zitten. Ik wilde opmerken U zegt nu al dat u het
rapport door zal sturen naar de arbeidsdeskundige zonder dat u de
rapportage gelezen hebt.... is dat niet wat vreemd? Oftewel het staat
als vast wat ik zal rapporteren Los van welke rapportage dan ook.
Ik deed het niet omdat Cadans er niet goed tegen kan dan als je
meedenkt...
Ik wach wel weer af.
Dus ook vandaag doe ik dat maar weer eens en wacht maar af.
groetjes
Joop v. P.

Beste Lezers.
Ik wil graag weten of iemand het adres heeft van de reclame code commisie.
Ik vind de reclame WEL aanstootgevend, men doet het hier voorkomen dat een
bekende advocaat, die overal bijna onderuit komt en een goed toneelspeler is
even een humorischtische Whiplash oploopt, weliswaar niet in zoveel woorden,
maar toch steekt men de draak met dit fenomeen. Het betreurt mij ten
zeerste dat sommigen van de lijsten de "grap" er wel van kan inzien. Ik
dus beslist niet en kom dan ook in verzet. Als we dit over ons heen laten
gaan waar houdt het dan op, Moskovisch staat bekend om het grote geld en
simuleert dat door in de nek te wrijven, alsof een Whiplash zoveel oplevert
en één groot theater zou zijn.
Dus bij deze het verzoek om het gevraagde adres.
Met vriendelijke groet Peter Bosman
bosmanp@...

Hallo Marianne en Rietje,
[marianne]
Ik kan in dit geval lekker praten over "hadden" :-))
Maar even serieus, terugdenkend had ik ook veel meer last. Soms zo dat ik
het liefst thuis bleef i.v. m schone kleding e.d. Ik heb het destijds aan
mijn leeftijd toegeschreven (was toen 40) en ging er van uit dat het
misschien een vroege hormoonverandering was. Twee jaar geleden bleek ik
enorme vleesbomen te hebben en een zeer ernstige bloedarmoede. Dus of die
menstruatie veranderingen door de WL kwamen durf ik niet te beweren,
misschien stom toeval geweest in mijn geval.
Laat je in ieder geval regelmatig op bloedarmoede controleren, anders ga je
straks meer onderuit dan je lief is ;-)
Maar ik heb ook een vraag:
Waar ik ook al die jaren al last van had en nog heb zijn blaasklachten. Waar
ik jaren m'n mond over hield omdat ik niet wilde "zeuren" en omdat ik niet
alles aan de WL wilde "ophangen". Maar heel vreemd, de kracht bij het
plassen was weg. Hoe nodig ik ook moest, het was een miezerig straaltje
i.p.v. het gekletter dat ik gewend was. Na de gynaecologische ingreep bleef
ook het miezerige straaltje weg.
Zo kwam ik bij de uroloog terecht en kwam er de verstoorde zenuwwerking ter
sprake, maar of het door de WL komt, daar hebben we het niet eens over
gehad.
Hebben meer mensen hier last van gekregen na de WL?
[rietje]
Ook ik heb goede ervaringen met de osteopathie, ook zij kunnen niet genezen
maar in ieder geval wordt ik een eind op weg geholpen.
En dan zijn er nog andere medische redenen waardoor de menstruatie kan
veranderen laat die wel uitsluiten als je dat nog niet gedaan hebt.
groetjes,
Anneke

Hoi Willem,
NOu het klonk niet erg gezellig, maar dat is zo'n keuring natuurlijk ook
niet. Gelukkig heb je het weer achter de rug. Ik zelf verwacht in maart weer
een nieuwe oproep. We zien het wel. Hoe is het verder met de revalidatie?
Ik heb je berichten gelezen van Hans maar ik wil er verder niet op reageren
omdat ik me dan alleen maar druk maak waar ik niets mee opschiet.
Liefs Harriëtte

Hoi Wilma,
Inge, je hoeft je niet steeds te verontschuldigen als je iets
negatiefs over
Ja daar heb je natuurlijk gelijk in... maar ik wil niet dat mensen
denken dat ik het RAC alleen maar af wil kraken, want ik ben er van
overtuigd dat het bij die mensen die inderdaad in die negatieve
spiraal zitten, echt effect heeft. Alleen voel ik mezelf helemaal niet
in die negatieve spiraal zitten? Ik ben me er overigens ook wel van
bewust dat iedereen dit in eerst instantie zal denken wat later vaak
toch anders blijkt te zijn. Daarom heb ik ook besloten om te gaan!!!
Ik zal er nooit slechter uit komen dan dat ik er in ga :-))
Klopt, hij staat ook (nog) niet op het lijstje op het briefpapier.
Misschien een nieuwe ster aan het firmament?? Zou wel voor een deel
verklaren waarom zijn uitspraken zo verschillen van de "gevestigde
orde".
Fijn zo! De bedrijfsarts gaat het ook doen, want hij vond dat 'hij' in
ieder geval niet mocht zeggen van "je moet wel beter WILLEN worden" en
ook niet dat revalidatie etc. niet goed zou zijn. Volgens de
bedrijfsarts bereik je daar alleen maar schuldgevoel mee bij de
client, die toch al niet voor de flauwe kul naar het RAC is gegaan.
Zal ik zeker doen, ik voel me er goed bij en een beetje beweging is
tenslotte voor iedereen goed, WL of geen WL.
Kon je zelf van Uithuizen naar Groningen met de auto? Ik moet namelijk
in een hotel en met de taxi op en neer (ruim 1 uur...) en eerlijk
gezegd zie ik daar wel een beetje tegen op... Gelukkig zei de
bedrijfsarts dat ik het ook mocht combineren en dat ga ik nu doen. Ik
begin waarschijnlijk 7 of 21 februari. Wel bedankt voor je reactie
hoor!!
Groeten van Inge.

Hoi Anneke,
Leuk je verslag van het feest. HEt was allemaal nog niet zo maar geregeld
las ik maar leuk dat Lex helemaal nietrs vermoedde. Die zal wel een raar
gezicht op hebben gezet. Ik ben blij dat het allemaal goed verlopren is,
behalve dan die nare opmerking, maar inderdaad, laajeniegekmaken!!
Doe het een beetje rustig aan, zodat je weer gauw een beetje bij komt. Ik
hoop dat iedereen ook een goed oud en nieuw heeft gehad. Op naar het
volgende jaar!!
Liefs Harriëtte

Beste groep,
Hier wil ik even mijn ervaringen van vanmorgen bij Cadans ivm WAO
keuring delen met jullie.
Amsterdam Osdorp een foeilelijk gebouw. Bewaking aan de deuren van het
gebouw en zelfs bij de receptie van Cadans. Ik heb werkelijk nog nooit
zo'n afschuwelijk lelijke wachtruimte gezien. Stoelen in rijen neergezet
en je zit met je knietjes tegen die van de buurman aan de overkant.
Op een gegeven ogenblik werd mijn naam omgeroepen door de dienstdoende
keuringsarts. Samen met Joke mee naar boven via allerlei gangen, trappen
en beveiligde deuren. Het leek wel een gevangenis!
De arts (ik ben zijn naam even kwijt) begon een betoog over de gang van
zaken. Ik kon hem amper verstaan. Dus maar gevraagd of hij wat harder
wilde spreken en ik dacht:"Man breng wat smeuiigheid in jouw verhaal".
En daar kon ik weer het hele verhaal opsommen! Ik ga dat nog eens
puntsgewijs op papier zetten, want ik heb het al honderd keer moeten
vertellen. Wel had ik hem een lijstje gegeven met al mijn klachten.
Grappige was dat de arts mij vroeg al mijn klachten op te noemen. Ik
wees hem op het papier wat ik mee had genomen waar alle klachten op
staan.
"Nee ik wil het uit uw mond horen!". Nou ook goed dacht, dus las ik
alles gewoon voor. Daar moest de arts het maar mee doen. Dan nog even de
vraag van hem of de klachten of psychisch of lichamelijk waren en welke
van de twee het ergste. Beide natuurlijk!
Loonstrookje en paspoort vergeten. Hoe kan dat toch? Whiplash misschien?
Met het geldige rijbewijs werd geen genoegen genomen. Moet een paspoort
zijn. Stel nou eens dat ik helemaal geen paspoort heb, dan is mijn
rijbewijs nog altijd een geldig legitimatiebewijs. Joke zei:"Dan heeft u
pech gehad!".
Dan nog uitkleden. Aan mijn nek mocht hij niet komen, want ik was niet
van plan om nog zieker thuis te komen. Daar is de arts dus ook maar
vanaf gebleven. Verder niks bijzonders behalve dat hij wilde dat ik met
mijn hoofd voorover zou gaan hangen. Echt niet!
"Nou meneer u krijgt een schriftelijke bevestiging van ons over dit
gesprek en over een half jaar gaan wij eens kijken hoe de vorderingen
zijn met de revalidatie en in welke mate u kan gaan werken!". Vind ik
ook eerst revalideren en dan arbeidsreintegratie en of dat over een half
jaar al zover is zien wij dan wel weer.
Dat was het!
Groeten, Willem.

Hoi willem, ik wil je nog even heel veel sterkte wensen vandaag.......ben
benieuwd hoe je vergaat, maar dat horen/lezen we vast wel......
Groetjes, Nanda.

Hoi Inge,
Ik zet een deel van dit bericht op de WL lijst voor diegenen die niet
op de zweepslaglijst kijken.
Gewoon schoolslag moet ik vergeten, met mijn armen zwemmen gaat niet
meer. Trouwens, dan moet het onder water, want het is slecht (in ieder
geval voor mij) om mijn hoofd boven water te "tillen"dan wordt er van
alles afgekneld.
Het lijkt toch wel alsof ik onder water meer lucht krijg dan boven
water, ik heb het dan minder benauwd.
Maar volgens degene die ons begeleidt, heb ik inmiddels een heel goede
rugslag, moet maar gaan trainen voor de paralympics denk ik :-))
Het gaat er toch ook niet om of je spieren sterker worden? De mijne
zijn al sterk genoeg, kabels gelijk hoor ;-)
Bij mij zorgt het zwemmen er juist voor dat e.e.a. wat losser blijft
en het er even uit zijn is ook belangrijk en ontspannend. Waarom
moeten al die "deskundigen" er toch altijd van uit gaan dat alles een
versterkend doel moet hebben? Mogen we niet gewoon ergens plezier in
hebben dan?
Nog stommer, ik ging gewoon te dicht bij de rand op mijn rug liggen
nadat ik eerst iemand anders ervoor gewaarschuwd had!!
Als ze ook even niet op me letten........
Nee, maar mijn ogen zijn vooral nu weer gek op donker ;-)
groetjes,
Anneke

Hè, gelukkig maar, zo langzamerhand begon ik te denken dat alles aan
mij ligt. Zal de laatste dreun op mijn hoofd en de vermoeidheid wel
zijn.
Dat was het, en de voorpret ook, zie de zweepslaglijst want een
aantal leefden al mee voor die tijd, dus er komt een verslagje.
groetjes, ook aan je vrouw,
en sterkte morgen
Anneke

Beste Hans,
Hier weer mijn reactie op jouw schrijven over mijn column op de whiplash
forum pagina.
Om te beginnen heeft jouw schrijven veel los gemaakt bij
whiplashpatiënten hier op het forum en ook op de whiplash lijsten.
Veel reacties waaruit woede en verdriet voort is gekomen. Ik begrijp het
wel, maar dat komt ook omdat ik zelf whiplashpatiënt ben. De bewuste
column waar jij op reageerde is echt een taboe voor whiplashpatiënten.
Het is wel degelijk een gevolg van de whiplash. Onze hele biochemie is
naar de verdommenis geholpen. Geen pretje kan ik je vertellen.
Een van de whiplashpatiënten op de whiplashlijsten verwoordde dit het
beste:
(citaat)
Willem,
een korte reactie:
Het lijkt me verstandig Hans eens te vragen zich te
verdiepen in
neurofysiologie en depressie, alsmede de biochemische
beinvloeding
daarvan. Daaruit kan hij eenvoudig concluderen dat
door, met name hoog
nekletsel, een oncontroleerbare beinvloeding van het
gehele organisme
ontstaat met als gevolg een verstoring van het gehele
endocrine systeem
(o.a. hormonen) alsmede een volstrekt niet
beinvloedbare depressie. Deze
laatste is met de normale antidepressiva ook niet
behandelbaar.
Dan hebben we het nog niet over de overige
zenuwbeinvloeding.
Hans denkt kennelijk dat mensen met een dwarslaesie
zich ook aanstellen.
Vriendelijke groet,
Tjibbe.
hans greers
aan iedereen
Mon Jan 3 09:48:06 2000
Hans:Een hoop emotionele reacties.
Willem: Wellicht is het verstandig om voortaan eerst eens een vraag te
stellen voordat je een oordeel velt. Ik had dit ook niet anders
verwacht.
Hans: Nog maar even een paar zaken op een rij:
Allereerst even iets rechtzetten. Het is niet zo dat ik denk dat
whiplash niet bestaat. Wel
is er nogal wat (ook recent) onderzoek waaruit blijkt dat de psychische
verwerking van
het ongeval en de klachten en ook de begeleiding na zo'n ongeval heel
veel invloed
heeft op het "eindresultaat". In Nederland raken (in vergelijking met
het huitenland dus)
opvallend veel mensen volledig arbeidsongeschikt na whiplashletsel. Dat
heeft volgens
velen te maken met de wijze waarop wij met z'n allen met dit soort
letsel omgaan. Er
zijn overigens ook "geleerden" (ik schaar me daar niet onder) die een
verband leggen
met de in Nederland vrij hoge maatschappelijke- en arbeidsdruk.
Willem: Misschien toch verstandig om eens naar deze mensen te luisteren,
want het is wel degelijk zo dat ik met mijn handicap c.q. ziekte niet
meer mijn beroep kan uitoefenen. En dat is echt niet nieuw voor
whiplashpatiënten en alle artsen.
Hans: In het algemeen worden mensen niet gelukkiger van
arbeidsongeschikt zijn. Ik heb
nergens gezegd dat ik denk dat de klachten van Willem niet kloppen in de
zin dat hij
niet arbeidsongeschikt zou zijn of zo iets.
Ik weet wel dat het buitengewoon lastig is om na een langdurige periode
zonder arbeid
weer terug te koemn in dat arbeidsproces. Hoe kanger weg, des te
moeilijker
terugkeren. Dat geldt niet alleen voor arbeidsongeschikten maar ook voor
werklozen.
Vandaar mijn "advies" om toch vooral de band met het werk aan te houden
zelfs als
"de baas"in jouw ogen niet meewerkt.
Willem: Troost je Hans mijn contact met mijn baas gaat eenzijdig van
mij uit per e-mail en één keer in de zoveel tijd bezoek ik mijn werk.
Echt veel belangstelling is er niet Hans! Ligt zeker ook aan mij!
Hans: Willem signaleert bij zichzelf een paar veranderingen die hij wijt
aan "de whiplash". De
problemen die hij signaleert zijn natuurlijk niet uniek voor whiplash.
De vraag is dan ook
hoe hij (en iedereen die ageert op mijn reactie) zo stellig kan
concluderen dat het door
de whiplash komt dat hij ruzie heeft met zijn puberdochter etc.
Willem: O.a. mijn neurologe (niet de eerste de beste!) heeft dit
vastgesteld!
Hans: Een verband kan er natuurlijk heel best zijn. Zo is het vaak heel
vervelend om een
lange tijd niets te doen en thuis te zitten en door de mangel van
allerlei instanties te
moeten gaan. Dat kan natuurlijk irritatie veroorzaken en daardoor kun je
je weer gaan
afreageren. DAT IS NATUURLIJK GEEN BLIJVENDE SITUATIE! Als
whiplashpatienten
dat wel zouden denken komen ze alleen amar dieper in de put.
Willem: Nee Hans dit staat hier helemaal los van. Lees hierboven de
reactie van Tjibbe over de biochemie!
Hans: Tenslotte: ik heb gereageerd in een discussieforum. Ik heb dat op
een beschaafde
manier gedaan. Als dit forum er slechts voor dient om elkaar zo mooi
mogelijk de grond
in te prijzen dan is mijn bijdrage inderdaad niet zo zinvol. Volgens mij
moet je in een
forum toch echt ook af en toe luisteren naar andere geluiden. Wie de
schoenpast
trekke hem aan: een beetje netiquette kan echt geen kwaad.
Willem: Mijn schoenen zitten al prima, dus deze trek ik niet aan. Dat
wij whiplashpatiënten wellicht bepaalde termen gebruiken die jou tegen
de borst stuiten vind ik geen vreemde zaak. Wellicht moet je hiervoor
whiplashpatiënt zijn om te begrijpen wanneer er weer een hoop onbegrip
getoont wordt over ons leven en ziektebeeld.
Willem: Hans vertel eens wie je bent, wat je doet, wat jouw
beweegredenen zijn om dit forum over dit onderwerp te reageren. Het zou
ons in ieder geval een hoop duidelijkheid geven.
Groeten, Willem.

Hoi Ilona,
Dank je wel voor je snelle reactie.
Groetjes,
Karin

Hallo allemaal,
Welk bestandje is dit dan die dit virus bevat en hoe is dit te zien?
Groetjes,
Karin

Hierbij even een waarschuwing voor iedereen op de lijst die net mogelijk
het bestandje
"happy99" !!!! heeft ontvangen.. volgens mij van willem croese?
Dit is een e-mail VIRUS!!
Als je het opent of uitvoert is er een grote kans dat het bestandje op
eigen houtje de
mensen in je e-mail adreslijst weer dit virus stuurt, die het op hun
beurt weer openen...enz
Ik raad iedereen dus aan dit e-mailtje gelijk te verwijderen. Ik weet
niet of Willen hier iets van
af wist of weet, maar het is dus niet verstandig dit mailtje te openen,
we hebben al ellende zat ;-)
groetjes Ilona

Beste lotgenoten,
ik keek dit weekend naar de tv en zag de (voor mij) laatste
grap van Centraalbeheer ("even Apeldoorn bellen"). Het zal
voor deze club niet altijd even gemakkelijk zijn om een ori-
ginele grap te bedenken en dit keer gaat het om een stoute
jongen die met de auto van zijn vader de heren Moszkowicz sr.
en jr. aanrijdt. Genoemde heren stappen uit en M. jr. begint
met een pijnlijk gezicht in zijn nek te wrijven. Dan stopt de
film en komt de tekst "even Apeldoorn bellen".
Natuurlijk kan ik me bij deze reclame van alles voorstellen en
zelfs ook nog dat het leuk zou kunnen zijn omdat je natuurlijk
niet zo stom moet zijn om twee van de Nederlandse top-advocaten
aan te rijden. Maar als whiplash patient vind kan ik er ook een
heleboel negatieve dingen bij bedenken zoals: "er is weer werk
aan de winkel" of "alweer een melkkoetje" of "ik zal ook maar
doen alsof ik een whiplash heb". Eigenlijk heeft het me gekwetst
en ik zie parallelen met de SIRE reclame over vuurwerk en gehan-
dicapten.
Ik heb Centraalbeheer een email gestuurd en hen laten weten dat ik
het filmpje niet kan waarderen en gevraagd of ze ten minste zouden
willen vermelden dat het niet bedoeld is om whiplash patienten mee
te kwetsen.
Met vriendelijke groeten, Bernard Veerman

Hallo allemaal,
Voor diegenen die de zweepslaglijst niet zien, even de reden waarom ik
het hier ook even rustig aan doe.
Hoi Karin en Inge, een beetje laat antwoord op jullie reacties van
mijn bericht van 24 december
[Inge]
Oeiiiii !!! Niks kapot hoop ik? Behalve je zelfvertrouwen... ik zwem
zelf ook en schuifel dan als een soort van overmaatse pinguin naar
het bad...
Nee hoor, de zwembadrand was nog heel voor zover ik weet:-))
Kun jij nog een beetje redelijk zwemmen Inge?
Dat lopen daar vind ik ook doodeng, maar daar gebeurde het niet mee.
Het overkwam me in het water, stommer kan bijna niet.
[Karin]
Oh, wat erg, dit is iets waar ik dus ook altijd "bang"voor ben.
Dat de klachten door zoiets ( een ongeluk zit in een klein hoekje)
verergeren.
Naar maar helaas waar en op een heel ongelegen moment.
Maar ach, dat de koekjes voor het ijs in de vriezer lagen en het ijs
in de koelkast bracht weer eens wat extra vrolijkheid in huis.
En kennelijk is er ook een "juist" knopje geraakt, want ik slaap nu
iets beter dan daarvoor.
[Anneke 24 -12]
Ik denk dat ik even een paar dagen time out moet nemen.
Een winterslaap, wat zou dat heerlijk zijn!
[Inge]Misschien moesten we een "Whiplash Winterslaap Werkgroep" in het
leven roepen??? :-D)))
[Karin]Mag ik ook??????
Van mij wel hoor, maar het vergt veel oefenen heb ik gemerkt, als nog
niet eens één nachtje helemaal doorslapen lukt, duurt het nog wel even
voordat een winterslaap lukt. Maar de aanhouder wint zegt men.
groetjes,
Anneke
Vandaag naar het zwembad geweest
voor het wekelijkse uurtje ontspannend
recreëren in heerlijk warm water,
althans dat was de bedoeling.
Halverwege heb ik kennis gemaakt
met de rand van het zwembad.
Ben nu behalve een Warhoofd ook nog eens
"op mijn achterhoofd gevallen" en kan mijn lol op maar niet heus. Het
wordt er de afgelopen uren niet bepaald beter op.
"Uithuilen en opnieuw beginnen" maar weer.
Ik denk dat ik even een paar dagen time out moet nemen.
Een winterslaap, wat zou dat heerlijk zijn!
groetjes, tot zo gauw mogelijk
have fun,
Anneke

Beste groep,
Zoals wellicht bekend schrijf ik iedere week een column over mijn
whiplash bestaan. Deze columns worden onder andere geplaatst op:
http://messages.to/whiplash
Op deze plaats bestaat ook de mogelijkheid om te reageren op mijn
columns. Lofbetuigingen zijn natuurlijk altijd welkom, maar kritiek ook.
Nu heb ik kritiek ontvangen van ene Hans Greers. Op zich niks mee maar
de manier waarop hij kritiek levert doet veronderstellen dat wij
whiplashpatiënten van alles aan ons zelf hebben te danken. Ik vind het
echt ongekend.
Daarom wil ik jullie zijn kritiek en mijn reacties niet onthouden:
Hans Greers
whiplash?
Thu Dec 30 03:59:43 1999
Het lijkt er op dat je allerlei problemen, die bij veel mensen
voorkomen, ophangt aan
een whiplashachtig letsel. Da's wel makkelijk want daar kun je dan de
schuld
aangeven en "je kunt er toch niets aan doen". Wellicht is een
psychotherapeut toch
(ook) nuttig. Niet iedere klacht, verandering etc. etc. bij een whiplash
neerleggen. Heus
iedereen heeft wel eens problemen en niet iedereen hefet een whiplash.
Willem Croese
Aan Hans!
Fri Dec 31 05:36:52 1999
Beste Hans,
Al mijn gedrag ophangen aan de whiplash is bij mij absoluut geen sprake
van. Het is
een echte whiplash taboe! Het gedrag wat ik in mijn column heb
beschreven is wel
degelijk een whiplash kwaal, dus zo simpel als jij dat stelt is het
niet.
Je bent geen whiplashpatiënt en/of je hebt dit absoluut niet begrepen.
Groeten, Willem.
Hans Greers
aan Willem
Sat Jan 1 12:15:33 2000
Ik weet er zo veel vanaf dat je inderdaad op weg bent naar blijvende
algehele
arbeidsongeschiktheid mogelijk tenzij ... je zelf het een en ander gaat
doen en stopt
met denken dat je niets kan door dat ongeluk.
Ben je al gewoon op bezoek gegaan op je werk? Dat zorgt er in ieder
geval voor dat je
een band houdt (of krijgt) met je werk. Nu ben je in rap tempo bezig met
die band door
te snijden.
Willem Croese
Aan Hans!
Sun Jan 2 05:18:14 2000
Beste Hans,
Ik weet niet waar je op uit bent, maar begrijpen doe je er in ieder
geval niet veel van.
Om te beginnen heb ik nimmer de indruk gewekt laat staan geschreven dat
ik zo graag
arbeidsongeschikt wil zijn. Even voor de duidelijkheid. Ik heb niet om
dat ongeluk
gevraagd.
Ik knok mij suf onder begeleiding van artsen, gogen, logen en peuten om
weer een
acceptabel leven te krijgen. En dat gaat allemaal redelijk.
Wat mijn werk c.q. baas betreft ben ik juist degene geweest die het
contact onderhoud
en ik bezoek ook wel eens mijn werk, maar ik ben daar al lang
afgeschreven. Dit komt
door hun reacties. Lees a.s. vrijdag mijn column nummer 10 "Harteloze
bazen!".
Als ik jouw reacties lees krijg ik stellig de indruk dat jij één van de
velen bent die denkt
dat een whiplash tussen de oren zit en dat wij whiplashpatiënten graag
martelaar willen
zijn in ons bestaan met onze ziekte.
Nee, Hans jij zit er volkomen naast. Ik weet niet wie jij bent en wat
jij doet, maar één
ding is duidelijk whiplashpatiënt ben jij niet!
Groeten, Willem.

Hallo Allemaal,
ik wens jullie allemaal een fantastisch, goed,
gezond en gelukkig nieuw jaar!!!
Bernard.

Ik wil iedereen een Gelukkig, maar vooral Gezond 2000 wensen......
En ook al gaat het maar weer ietsje pietsje beter, dan hebben we toch weer
wat gewonnen !!!
Een dikke Knuffel, Claudia........
P.S.: Sorry, lang niet gezien.......Ik zal proberen alles weer een beetje
bij te houden, maar het is zo slopend allemaal.........
De vorige berichtjes uitpluizen lukt me echt niet hoor !!!
Doei Doei.........

Hallo Allemaal,
Ik wil jullie langs deze weg een gezond en fantastisch 2000 toewensen.
Groetjes
Frannie

Beste mensen,
Bij deze wens ik jullie allen een goed nieuwjaar toe. Vooral verbetering
in de gezondheid!
Sterkte allemaal!
Groeten, Willem.

Ik wens iedereen een heel voorspoedig en gelukkig nieuwjaar toe.
Met veel liefde en gezondheid voor iedereen.

allemaal een voorspoedig & gezond nieuwjaar toegewenst.
<

W H I P L A S H N E D E R L A N
D
informatie + e-maillijst + forum + praathuis + agenda + support
W E N S T U E E N
G E L U K K I G
2 0 0 0
Wouter van Eldik Ruud Pruyssers
(als u het onderstaande bekijkt met een lettertype met vaste lettergrootte leest
het beter)
(Outlook Express 5: Beeld / Tekengrootte / Vast)
## ### ## ## ## ## ####### ## ### #### ##
##
## ### ## ## ## ## ######## ## ### ####### ##
##
### ### ### ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## ##
##
## ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## ##
##
## ## ## ## ######### ## ## ## ## ## ## #####
#########
## ## ## ## ######### ## ####### ## ## ## ######
#########
## ## ## ## ## ## ## ###### ## ####### #### ##
##
## # # ## ## ## ## ## ## ####### ## ##
##
### ### ## ## ## ## ## ## ## ## ## ##
##
### ### ## ## ## ## ####### ## ## ####### ##
##
### ### ## ## ## ## ####### ## ## #### ##
##
## ## ######## ###### ######## ######## ## ### ## ##
######
### ## ######## ######## ######## ######### ## ### ### ##
########
#### ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## #### ##
## ##
#### ## ## ## ## ## ## ## ## ## ## #### ##
## ##
## ## ## ######## ## ## ######## ## ## ## ## ## ## ## ##
## ##
## ## ## ######## ## ## ######## ######## ## ## ## ## ## ##
## ##
## ## ## ## ## ## ## ####### ## ####### ## ## ##
## ##
## #### ## ## ## ## ## ### ## ####### ## ####
## ##
## #### ## ## ## ## ## ### ## ## ## ## ####
## ##
## ### ######## ######## ######## ## ## ####### ## ## ## ###
########
## ## ######## ###### ######## ## ### ####### ## ## ## ##
######
## ### ## ###### ## ## ##### ######## ## ## ###### ######
## ##
## ### ## ## ### ## ## ## ## ## ## ## ##
### ##
## ### ## ## ### ## ## ## ## ## ## ##
### ##
## ## ## ## ## #### ## ### ## ## ## ## ##
#### ##
## ## ## ## ###### ## # ## #### ## ## ## ###### ######
## # ##
## ## ## ## ## ## #### #### ## ## ## ## ##
## ####
## ## ## ## ## ## ### ### ## ## ## ## ##
## ###
### ### ## ## ### ## ## ## ## ## ##
## ###
### ### ## ## ## ## ## ## ## ## ## ##
## ##
### ### ###### ## ## ##### ## ##### ###### ######
## ##
###### ########### ### ### ### ### #### ### ####
### ######
########## ########### ### ### ### ### #### ### ####
### ##########
########### ########### ### ### ### ### #### ### ####
### ###########
#### #### ### ### ### ### ### #### ### ####
### #### ####
#### ## ### ### ### ### ### ### ### ###
### #### ##
### ########## ### ### ### ### ### ### ###
### ###
### ########## ### ### ### ######## ########
### ###
### ###### ########## ### ### ### ######### #########
### ### ######
### ###### ### ### ### ### #### ### #### ###
### ### ######
#### ###### ### ### ### ### ### ### ### ###
### #### ######
#### ### ### ### #### #### ### ### ### ###
### #### ###
############ ########### ########## ######### ### ### ### ###
### ############
########## ########### ########## ######### ### ### ### ###
### ##########
###### ########### ########## ##### ### ### ### ###
### ######
####### ####### ####### #######
############ ########### ###########
###########
############# ############# #############
#############
############## ############### ###############
###############
### ###### ###### ###### ###### ###### ######
######
# ##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
#### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
##### ##### ##### ##### ##### #####
#####
###### ##### ##### ##### ##### #####
#####
###### ##### ##### ##### ##### #####
#####
####### ###### ###### ###### ###### ######
######
################ ############### ###############
###############
################ ############# #############
#############
################ ########### ###########
###########
################ ####### ####### #######

Hallo allemaal,
even een berichtje uit lelystad.
Ik wil iedereen een spetterende eeuwwisseling toewensen en een heel goed begin
van een nieuwe eeuw.
Kijk uit met het vuurwerk en heel mischien nog tot morgen en anders tot volgend
jaar.
Kus Wendy, Sjonnie en Mitchell

Beste Wendy
Een pracht gedicht, niets aan toe te voegen.
Alleen om iets te kunnen bewaren moet ik het helaas eerst weer zien te
vinden.
Liefs en alle goeds voor jou, Sjon en een knuffel voor mitchel.
Anneke
**********************************************************************
**************************
**********************************************************************
**************************

Beste allemaal,
Ik hoop en wens dat er in ieder geval één ding niet millenniumproof
blijkt te zijn en dat is die verrekte whiplash.
Allemaal een fijne jaarwisseling en vooral een goed beging van het
nieuwe jaar en tot schrijfs.
Anneke

Nieuwjaar
Bewaar je kleine ideaal,
je droom, je lach, je vergezicht,
dan hebben dagen warmt' en kleur
is er in duisternis het licht..
Bewaar de schoonheid om je heen,
muziek, een woord, een lief gebaar,
dan heeft het leven doel en zin
in 't oude- en in 't nieuwe jaar
Bewaar de liefde in je hart,
geef het een plaats en evenwicht,
dan sluit je jaloezie en haat
opstandigheid verrassend dicht..
Je bent als mens steeds onderweg,
de wegen die je sterk moet gaan
geven je winst, houvast en moed
totdat je weet waar je moet staan..
Dicht bij jezelf in zwakt' en
in staat te geven wat je voelt,
misschien is 't leven voor een mens
in diepste wezen zo bedoeld..
Bewaar je kleine ideaal,
je droom, je lach, je vergezicht
dan vind je in liefde, warmt' en kleur
geen duisternis, maar helder licht....
Wendy

Hallo iedereen,
Helaas was ik te laat om iedereen prettige feestdagen te wensen. Ik heb hier
bijna een week de computer niet aan gehad omdat ik genoeg aan Hugo (voor de
nieuwelingen mijn beaglepup van 12 weken oud) en mezelf had.
Hij ligt nu hier op mijn schoot, alles is op dit moment onder controle dus
wens ik alvas iedereen een goed jaaruiteidne en een hopelijk gezonder en
anders toch engiszins gelukkig 2000!
Mark en ik blijven lekker thuis bij Hugo, heerlijk vind ik dat.
Zo dat kan ik alsvast niet vergeten.
Verder gaat het met mij natuurlijk zoals iedereen denk ik op en af.
Lichamelijk is het niet geweldig, geestelijk geeft Hugo me enorm veel
afleiding. Daar kwam ik eignelijk voorla op de kerstviering van mijn werk
achter. Ik kwam er achter dat ik het (niet) werken sinds ik Hugo heb
helemaal vergetne was en alle rpoblemen en spanningen eromheen. Op de
kerstvierein kwam alles weer naar boven, wat ik eignelijk kwijt ben geraakt
de afgelopen anderhalf jaar, ik heb veel moetne inleveren, en het besef dat
je er zo graag bij zou willen horen, en mee zou willen werken. Ik kwam echt
thuis met een steen op mijn maag.
Maar door Hugo was ik dit alles dus helemaal vergeten. Ik lees hier en daar
dat het met velen onder ons niet zo lekker gaat, ik wens vooor iedereen hier
veel beterschap en sterkte toe. En hopelijk dat iederdeen zoals Anneke zo
mooi zegt veel warmte zal vinden!!
Veel liefs van Harriëtte

Beste groep,
Ik ben even offline want ik heb de grootste pc problemen.
Groeten, Willem.

====
Date: Sat, 25 Dec 1999 22:30:08 +0100
From: Willem Croese
Beste groep,
Het nieuwe millennium begint bij mij al meteen met een WAO keuring. Vier
januari kan ik op komen draven. Ik zit nu ruim negen maanden in de
ziektewet.
Ik vraag mij af wat ik allemaal kan verwachten. Hebben jullie misschien
ook nog tips?
Die lui hebben gewoon mijn financiële toekomst in handen. Ik heb de
meest rare ervaringen gehoord van patiënten over deze keuringen.
Groeten, Willem.
====
Van Frannie
Beste Willem,
Ik ben al een tijdje lid van de lijst maar doe niet zo actief mee (lees
alleen de berichten), maar
ik wilde toch even mijn verhaal aan je kwijt over de WAO.
Ik ben 34 jaar en boekhoudster.
Ongeluk gehad op 26-08-97, door een black-out een aanrijding met een
uit-bord gehad.
Sinds 26-08-98 in de WAO voor 80-100%.
Ik heb dus al een WAO keuring gehad op 09-06-1998.
Het eerste wat de arts ons vertelde (mijn man gaat altijd mee) was dat je
alleen maar volledig afgekeurd kan worden
als je helemaal verlamd enz ben. hij gaf diverse voorbeelden.
Ze vragen het hemd van je lijf. Ik had een briefje gemaakt met wat er in het
afgelopen jaar gebeurd was,
en als ik iets niet begreep vroeg ik om een duidelijker uitleg.
Ook vroegen hij of ik wilde tekenen voor het opvragen van mijn medische
gegevens.
Laat op dit formulier duidelijk vermelden dat het om het ongeluk van (datum)
gaat, want ander stuurt je arts je hele
levenloop op en dat gaat ze niets aan.
De keuringarts heeft bij mij geen eens een lichamelijk onderzoek gedaan,
omdat ik teveel pijn aan mijn nek/schouders had en hij het onnodig vond om
me nog meer pijn te doen.
Van het gesprek met de arts krijg je netjes een verslag thuis gestuurd
waarin staat wat je wel en niet meer kan.
Toen wij het verslag gelezen hadden dachten wij dat wordt niet meer als 50%
WAO.
Naar aanleiding van dat verslag krijg je een uitnodiging van de
Arbeidsdeskundige (AD).11-08-98
Deze man/vrouw gaat puur over de centen. Dat zei hij bij mij gelijk, hij
vroeg hoe het ging met me maar had daar
verder geen belang bij voor het vaststellen van het percentage. Hij kijk
alleen maar of je nog wat kan verdienen en zoja in welke maten.
Hij had de rapportage van de keuringsarts door het FIS (Functie Informatie
Systeem) gehaald en daar kwamen de
volgende twee functies uit die ik nog zou kunnen doen met mijn WP.
Ik kon administratrice worden bij de Bloedbank of personenvervoer gaan doen.
Voor het eerste moest ik omgeschoold worden en dat zag hij niet zitten van
wegen mijn concentratie problemen en het tweede beroep
vond hij maar raar dat het uit de computer was kwam rollen. (wij vroegen
ons af hoe kan je iemand met een WP
nu taxi chauffeur laten worden)
Ik rij namelijk maar heel weinig auto omdat ik er te veel last van heb en ik
ook veel last heb van duizeligheid
Dus hij kwam tot de conclusie dat ik niet mijn oude salaris kon verdienen en
dat ik dus voor 80-100% was afgekeurd.
Hij zie daarna dat noemen we bij ons een glad geval, want ze hoefde ook niet
te bemiddelen met mijn werkgever
omdat die geprobeerd had om me 2 weken na het ongeluk te ontslaan.
Toen wij buiten kwamen hebben we mekaar aangekeken en waren beiden
geschrokken dat het 80-100% was (flink potje gejankt) , hier hadden wij niet
opgerekend omdat je aan alle kanten hoort dat ze zo streng zijn met een
WAO-keuring. Maar ja ik kreeg een jaar om te herstellen zonder gezeur van
Arboartsen enz. en ik kon dus altijd nog uit
de WAO gaan.
Nu een jaar verder gaat het nog steeds niet. Dus inmiddels oproep voor 2e
WAO keuring gehad.
Op 21 december ben ik voor een herkeuring bij het GAK geweest, de
keuringsarts (vrouw deze keer) kwam tot de conclusie dat het nog steeds het
zelfde was als bij de eerste keuring. (kijken of je nog kan werken)
Ze vroeg of ze een medisch onderzoek mocht doen, dat mocht maar ze mocht
niet aan me zitten. Ze zei toen
dat doe ik nooit want je kan alleen maar extra pijn veroorzaken dan.
Tijdens het onderzoek moest ik mijn armen omhoog doen en ik werd prompt
duizelig. Hierop besloot ze het onderzoek te staken omdat het wel duidelijk
voor haar was en ze het onnodig vond om door te gaan.
Er werd verteld dat ik voorlopig de zelfde uitkering zou blijven houden.
Wel vroeg ze toestemming voor het opvragen van medische gegevens. Ze wist
niet of ze die ging gebruiken.
De kans zit er in dat ik over een halfjaar of jaar opnieuw voor een medische
keuring moet komen maar dat moest ze
nog met haar collega overleggen.
Van dit gesprek krijg ik ook weer een verslag en misschien moet ik ook weer
naar de AD toe.
Dus ik weet nu nog niet of ik voor 5 jaar afgekeurd ben of dat ik nog een
medische keuring krijg.
Dit wacht ik maar af, want het gaat toch niet, ook al wil ik zo graag, die
muur gaat maar niet opzij je loopt er elke
keer weer tegenaan omdat je barst van de energie en je die niet kwijt kunt
en je WP is net een Jo-Jo. De ene keer
gaat het wel en de ander keer niet.
Deze keuringsarts zei op het laatst tegen mij ik spreek nu niet als
keuringarts van GAK maar gewoon als arts.
" Dat lichaam en geest in balans moeten zijn voor een goed herstel en dat ik
een hele zorgzame en
lieve man heb" Dus het kan ook anders, een arts die eens menselijk en
vriendelijk is.
Wel Willem ik hoop dat je wat aan mijn verhaal heb en sterkte.
Groetjes, Frannie

====
Date: Sat, 25 Dec 1999 22:30:08 +0100
From: Willem Croese <W.Croese@...
Beste groep,
Het nieuwe millennium begint bij mij al meteen met een WAO keuring. Vier
januari kan ik op komen draven. Ik zit nu ruim negen maanden in de
ziektewet.
Ik vraag mij af wat ik allemaal kan verwachten. Hebben jullie misschien
ook nog tips?
Die lui hebben gewoon mijn financiële toekomst in handen. Ik heb de
meest rare ervaringen gehoord van patiënten over deze keuringen.
Groeten, Willem.
====
Van Frannie
Beste Willem,
Ik ben al een tijdje lid van de lijst maar doe niet zo actief mee (lees
alleen de berichten), maar
ik wilde toch even mijn verhaal aan je kwijt over de WAO.
Ik ben 34 jaar en boekhoudster.
Ongeluk gehad op 26-08-97, door een black-out een aanrijding met een
uit-bord gehad.
Sinds 26-08-98 in de WAO voor 80-100%.
Ik heb dus al een WAO keuring gehad op 09-06-1998.
Het eerste wat de arts ons vertelde (mijn man gaat altijd mee) was dat je
alleen maar volledig afgekeurd kan worden
als je helemaal verlamd enz ben. hij gaf diverse voorbeelden.
Ze vragen het hemd van je lijf. Ik had een briefje gemaakt met wat er in het
afgelopen jaar gebeurd was,
en als ik iets niet begreep vroeg ik om een duidelijker uitleg.
Ook vroegen hij of ik wilde tekenen voor het opvragen van mijn medische
gegevens.
Laat op dit formulier duidelijk vermelden dat het om het ongeluk van (datum)
gaat, want ander stuurt je arts je hele
levenloop op en dat gaat ze niets aan.
De keuringarts heeft bij mij geen eens een lichamelijk onderzoek gedaan,
omdat ik teveel pijn aan mijn nek/schouders had en hij het onnodig vond om
me nog meer pijn te doen.
Van het gesprek met de arts krijg je netjes een verslag thuis gestuurd
waarin staat wat je wel en niet meer kan.
Toen wij het verslag gelezen hadden dachten wij dat wordt niet meer als 50%
WAO.
Naar aanleiding van dat verslag krijg je een uitnodiging van de
Arbeidsdeskundige (AD).11-08-98
Deze man/vrouw gaat puur over de centen. Dat zei hij bij mij gelijk, hij
vroeg hoe het ging met me maar had daar
verder geen belang bij voor het vaststellen van het percentage. Hij kijk
alleen maar of je nog wat kan verdienen en zoja in welke maten.
Hij had de rapportage van de keuringsarts door het FIS (Functie Informatie
Systeem) gehaald en daar kwamen de
volgende twee functies uit die ik nog zou kunnen doen met mijn WP.
Ik kon administratrice worden bij de Bloedbank of personenvervoer gaan doen.
Voor het eerste moest ik omgeschoold worden en dat zag hij niet zitten van
wegen mijn concentratie problemen en het tweede beroep
vond hij maar raar dat het uit de computer was kwam rollen. (wij vroegen
ons af hoe kan je iemand met een WP
nu taxi chauffeur laten worden)
Ik rij namelijk maar heel weinig auto omdat ik er te veel last van heb en ik
ook veel last heb van duizeligheid
Dus hij kwam tot de conclusie dat ik niet mijn oude salaris kon verdienen en
dat ik dus voor 80-100% was afgekeurd.
Hij zie daarna dat noemen we bij ons een glad geval, want ze hoefde ook niet
te bemiddelen met mijn werkgever
omdat die geprobeerd had om me 2 weken na het ongeluk te ontslaan.
Toen wij buiten kwamen hebben we mekaar aangekeken en waren beiden
geschrokken dat het 80-100% was (flink potje gejankt) , hier hadden wij niet
opgerekend omdat je aan alle kanten hoort dat ze zo streng zijn met een
WAO-keuring. Maar ja ik kreeg een jaar om te herstellen zonder gezeur van
Arboartsen enz. en ik kon dus altijd nog uit
de WAO gaan.
Nu een jaar verder gaat het nog steeds niet. Dus inmiddels oproep voor 2e
WAO keuring gehad.
Op 21 december ben ik voor een herkeuring bij het GAK geweest, de
keuringsarts (vrouw deze keer) kwam tot de conclusie dat het nog steeds het
zelfde was als bij de eerste keuring. (kijken of je nog kan werken)
Ze vroeg of ze een medisch onderzoek mocht doen, dat mocht maar ze mocht
niet aan me zitten. Ze zei toen
dat doe ik nooit want je kan alleen maar extra pijn veroorzaken dan.
Tijdens het onderzoek moest ik mijn armen omhoog doen en ik werd prompt
duizelig. Hierop besloot ze het onderzoek te staken omdat het wel duidelijk
voor haar was en ze het onnodig vond om door te gaan.
Er werd verteld dat ik voorlopig de zelfde uitkering zou blijven houden.
Wel vroeg ze toestemming voor het opvragen van medische gegevens. Ze wist
niet of ze die ging gebruiken.
De kans zit er in dat ik over een halfjaar of jaar opnieuw voor een medische
keuring moet komen maar dat moest ze
nog met haar collega overleggen.
Van dit gesprek krijg ik ook weer een verslag en misschien moet ik ook weer
naar de AD toe.
Dus ik weet nu nog niet of ik voor 5 jaar afgekeurd ben of dat ik nog een
medische keuring krijg.
Dit wacht ik maar af, want het gaat toch niet, ook al wil ik zo graag, die
muur gaat maar niet opzij je loopt er elke
keer weer tegenaan omdat je barst van de energie en je die niet kwijt kunt
en je WP is net een Jo-Jo. De ene keer
gaat het wel en de ander keer niet.
Deze keuringsarts zei op het laatst tegen mij ik spreek nu niet als
keuringarts van GAK maar gewoon als arts.
" Dat lichaam en geest in balans moeten zijn voor een goed herstel en dat ik
een hele zorgzame en
lieve man heb" Dus het kan ook anders, een arts die eens menselijk en
vriendelijk is.
Wel Willem ik hoop dat je wat aan mijn verhaal heb en sterkte.
Groetjes, Frannie

Hallo allemaal,
Regelmatig krijg ik en enkele medelotgenoten en artsen reacties van
leden op de lijst, omtrent onze retoriek. Wij moeten ons dimmen en
i.p.v. praten meer daden. Echter, men vergeet nl. dat wij veel
geraadpleegd worden door leden van deze lijst, vele belangrijke adviezen
geven, ook met de bedoeling dit met anderen te delen, maar verder hoor
je niets meer van ze: eigenbelang dus.
Ja, ik bedoel maar... Hoezo gebrek aan daadkracht?
Als je kennis en ervaringen met anderen deelt, dien je niet alleen de
zaak van anderen, maar ook die van jezelf!! Want als groep sta je veel
sterker dan in je eentje. Men verwacht te snel dat met een belangrijke
advies men de eigen zaak zo snel mogelijk kan afhandelen, niets is minder
waar. Je staat er nl. nog alleen voor, voor de rechter, voor de keurende
arts (medische expert, neuroloog, keuringsarts, Gak-arts), de politiek
of voor wie dan ook; tenzij er een grote groep in participeert, achter
je staat en je steunt.
Wat mij tevens stoort is in het openbaar of via prive-mail, uitvechten
van twisten, onderlinge rivaliteit en dat men teveel persoonlijk gaat
worden. Het zijn opvallend vaak dezelfde personen die hier 2-dracht
zaaien. Ik ga geen namen noemen, dat is niet netjes.
Ik ben voor dit alles ongevoelig voor, maar het zaait wel tweedracht
onder onze lotgenoten. Mensen, mensen, help elkaar we zitten nl.
allemaal in hetzelfde schuitje en gebruik gevoel en het gezonde verstand.
Zo, dit moest ik wel even kwijt en nog een prettige voortzetting van de
dag.
Manon.

Beste Willem,
ik heb in juni de WAO keuring gehad en mijn ervaring is (en met mij
vele anderen) dat ze er bij voorbaat al vanuit gaan dat je (bijna)
niks hebt... Uiteraard zijn zij ook door schade en schande zover
gekomen dus ik neemhet ze niet eens kwalijk... er wordt nu eenmaal
veel misbruik van de WAO gemaakt. Ze voelde een beetje aan mijn nek,
nou die is een beetje stijf dan zullen we het maar aannemen! Heb
tijdens het gesprek tot 3x toe gevraagd of de (ongebruikte) computer
misschien even uit kon omdat het geraas me enorm hindert. Maar ze deed
het niet. "gelukkig" kwam ik wel voorlopig op 80-100%
arbeidsongeschikt, waarom gelukkig? Nou stel je voor dat zij vinden
dat je best kunt werken terwijl je zelf na veel proberen en grenzen
verleggen heel goed weet dat je het niet kunt... dan ben je weer terug
bij af. Zeg Willem wel heel veel sterkte bij de keuring en nog 1
tipje: ga niet alleen maar neem iemand mee, je partner, je beste
vriend, voor mijn part je buurvrouw. Maar wel iemand die je goed kent.
Dat geeft een wat zekerder gevoel als je daar zit en hij/zij kan voor
je invallen als je het even niet meer weet!
Laat even horen hoe het was, als je wilt.
Groet van Inge.

Beste groep,
Het nieuwe millennium begint bij mij al meteen met een WAO keuring. Vier
januari kan ik op komen draven. Ik zit nu ruim negen maanden in de
ziektewet.
Ik vraag mij af wat ik allemaal kan verwachten. Hebben jullie misschien
ook nog tips?
Die lui hebben gewoon mijn financiële toekomst in handen. Ik heb de
meest rare ervaringen gehoord van patiënten over deze keuringen.
Groeten, Willem.

Wanhoop, agressie en verdriet!
Een ieder mens wordt wel eens kwaad. Terecht of onterecht. Ook ik word
en werd wel eens kwaad. Voorheen was het zo dat ik altijd als stelregel
had dat men mij maar drie keer hoeft te jennen of dat ik drie keer
andere mensen moet waarschuwen. Dan kon ik wel eens kwaad worden. Wat
is kwaad worden?
Goed weet ik het ook niet, maar bij mij ging het altijd zo dat ik fel
tegen iemand in kon gaan zonder verbaal of lichamelijk geweld te
gebruiken. Soms kwam het geweld wel tevoorschijn
met name verbaal. Geweld heb ik alleen gebruikt wanneer een ander geweld
gebruikte of dat het bloed zodanig onder je nagels vandaan werd gehaald.
Sinds de whiplash is het allemaal flink veranderd. Voordat ik het weet
word ik kwaad en vaak ook nog eens onbezonnen.
Zo worden er bij mij in het straatje drie oude Zaanse huisjes nagebouwd.
Om de goederen aan te leveren rijden er nogal eens vrachtwagens het pad
in. Dat is een krappe bedoening. Menigmaal moet ik mijn auto weghalen,
zodat de vrachtwagens fatsoenlijk er langs kunnen zonder mijn auto te
beschadigen.
Op een middag kwam ik terug vanuit het park. Ik had net mijn honden
uitgelaten. De auto parkeerde ik voor de deur. Terwijl ik uitstapte
floot een chauffeur van enige afstand naar mij en stond te gebaren dat
ik weg moest.
De manier waarop de chauffeur mij duidelijk maakte dat ik opzij moest
met mijn auto stond mij niet aan. Tergend langzaam haalde ik mijn honden
achter uit de auto. Een buurman kwam naar mij toegesneld.
Laat jij jouw auto hier staan?, vroeg hij. Ja buurman die laat ik
staan. Hoezo?, antwoordde ik de buurman.
Die jongens moeten er zo met de vrachtwagen eruit.
Zeg ze maar wanneer zij weg willen gaan dat ze maar even bij moeten
aanbellen dan zal ik even mijn auto weghalen, want er is verder geen
parkeerplaats vrij, zei ik tot de buurman die mij wanhopiger begon aan
te kijken door mijn volhardendheid.
De buurman droop af en ik ging met mijn honden mijn huis binnen.
Intussen maakte ik een potje koffie voor mijzelf. Terwijl ik een kopje
koffie zat te drinken schoof plotseling de vrachtwagen mijn
huiskamerraam voorbij. Vlug stond ik op en liep naar het raam.
Ik maakte met mijn duim omhoogstekend een gebaar zo van: Gaat het
goed?. Nou dat had ik niet moeten doen, want de chauffeur maakte een
wegwerpgebaar naar mij zo van:Man donder op!.
Dat was net de druppel die bij mij de emmer deed overlopen. Ik stormde
naar buiten en schreeuwde naar de chauffeur:Wat moet je nou man?
Idioot!.
Chauffeur kwaad natuurlijk. Het werd een onzinnig twistgesprek en tja
het soort volk wat