Hoi Harriëtte,
Leuk wat van je te horen. Ik doe het ook kalm aan, maar ben toch blij weer
eens een berichtje van je te lezen.
[Carla]
De eerste keer heb ik ook op de bank gelegen. Ik kan alleen maar op mijn
rechter zijkant liggen en daar zaten nu juist alle naaldjes, dus heb ik een
uur lang op mijn rug gelegen. Nou, dat is dus helemaal niets. Ik kwam
hondsberoerd die tafel af. Vandaar dat ik gevraagd heb of het ook zittend
kan. Dan kan ik in ieder geval nog een boekje lezen of naar buiten kijken.
Dat leidt een beetje af en daardoor gaat de tijd wat sneller.
Ik ben in totaal 4 keer geweest en ben er toen mee gestopt omdat mijn
"chauffeur" geen tijd meer had mij te rijden, hihihi.
Rob zit nu in een hele zware studie voor zijn werk, dus die heeft even geen
puf meer om na thuiskomst ook nog eens naar de accupunctuur te gaan. We zijn
al snel een uur en drie kwartier kwijt aan tijd en dan moeten we nog eten.
Voordat hij dan kan studeren, wordt een beetje te laat.
Heerlijk dat je een goede dag heb gehad. Lekker van genieten hoor! En als je
dan weer een slechte dag heb, kan je toch teren op de herinnering aan die
goede dag. Ik ben blij dat je hoopvol gestemd ben. Maar dat moet je aldoor
blijven hoor!
Ze zeggen niet voor niets: Hoop doet leven! :-)))))))))
[Carla]
Ik laat ook niets wegglippen hoor! Daar is mijn leven mij te dierbaar voor.
Het was meer bij wijze van spreken.
Ik schiet nog niet echt op met het stoppen van mijn medicijnen en na 28
sessies bij de psychologe had ik toch wel wat verandering verwacht, maar ik
moet zeggen dat mijn situatie nu minder is dan voor dat ik met de therapie
begon.
Afgelopen dinsdag is ze weer langsgeweest en zou ik haar zeggen dat het roer
om moest, maar ik was te beroerd ervoor (had buikgriep), dus volgende week
krijgt ze het op haar brood. Als er geen verandering komt dan stop ik ermee
en zoek wel een andere therapie, die wel aanslaat. Het kost me wel elke keer
f. 155,--. Dit krijg ik, als het goed is, wel vergoed van de tegenpartij,
maar ik moet het wel even voorschieten. Dat hakt er ook aardig in zo per
maand.
Al met al zegt ze er niets over! Ze stelt geen einddatum waarop het beter
met me zou moeten gaan. Ik begin het gevoel te krijgen dat we maar wat
aanmodderen en dat minderen doe ik nu dus op eigen houtje! Ik heb voor
mezelf maar een schema gemaakt voor afbouw.
[Carla]
Ik kan je zeggen, na bijna twee weken Ultra Snooze, dat deze dame iedere
ochtend vroeg uit bed is. Soms 08.00 uur, soms 09.15 uur en dat ik dus weer
eens echte dagen maak. Voorheen was ik er meestal rond 12.00 uur uit.
Ik moet er wel aan wennen die lange dagen, maar het voelt wel goed. Rond
etenstijd ben ik ook echt doodop, maar ik durf het nog niet aan om een
middagdutje in te lassen, omdat ik bang ben dat ik 's avonds dan weer
slechter slaap.
Alhoewel ik deze week wel twee dagen een middagdutje van ongeveer anderhalf
uur heb gehouden (vanwege mijn buikgriep) en toch 's nachts lekker sliep.
Misschien valt het wel mee dus.
Om 23.00 uur lig ik op bed. Nog even een stukje lezen en rond 23.30 uur ben
ik echt wel in dromenland hoor.
Ik slaap ook de hele nacht door. Af en toe moet ik er wel eens uit om naar
het toilet te gaan, maar dan duik ik mijn bed weer in en ben zo weer
vertrokken. Kortom, het bevalt mij heel erg goed en ik vind het ook beslist
een aanrader.
Vanmiddag had ik helemaal tijd om even in de tuin te werken. Normaal was ik
's middags bezig om het huishouden een beetje op orde te houden, maar nu was
dat al gedaan en heb ik dus heerlijk van het herfstzonnetje kunnen genieten
en wat snoeiwerk kunnen verrichten. Zalig! Nog even wat vitamientjes opdoen
:-)
[Harriëtte]
Hij voelt constant aan mijn polsen. Ik denk dat hij het kan voelen aan de
hartslag en de bloedstroom of zoiets.
Vraag me niet hoe hij dat weet, want ik snap er niet echt veel van. Hij
heeft het me wel uitgelegd, maar ja, dat vergeetachtige hè, hahaha.
[Carla]
Ja, wel op de lijst blijven hoor! Jouw inbreng is hard nodig, net als die
van anderen. Ik zou je in ieder geval erg missen als je wel zou besluiten te
stoppen.
Ik heb eerst ook met de gedachte gespeeld te stoppen, maar dat vind ik toch
een te gemakkelijke weg. Bovendien heb ik aan sommige dingen die op de lijst
worden besproken best veel en ik vind het ook prettig als ik een ander een
hart onder de riem kan steken, want dat is iets wat we soms heel erg hard
nodig hebben, maar te weinig krijgen.
Bovendien ben ik erg geïnteresseerd hoe het met anderen gaat ook qua
verzekeringskwestie. Ik kan niet tegen onrecht en probeer dan ook zoveel
mogelijk te stimuleren om door te vechten voor je recht. Ook al heb je
weinig energie en ben je dood en doodmoe. Wij moeten als whiplashers niet te
boek komen te staan dat we ook te moe zijn om te vechten voor ons recht,
want door ons recht te halen kunnen we toch een beetje "erkenning" krijgen.
(als je begrijpt wat ik bedoel)
[Carla]
Je krijgt maar één keer per dag één mailtje binnen en daarin staan alle
uitgewisselde mailtjes in digestvorm, dus net zo als in het archief.
Ik bekijk wat ik wil beantwoorden en heb ik even geen puf meer, dan lees ik
later wel verder en reageer dan eventueel ook later weer. Voor mij is het op
het moment dus een ideale oplossing. Maar het is natuurlijk voor ieder
verschillend.
[Carla]
Ik heb het ook even lekker laten stromen, maar begin deze week heb ik het
weer laten stromen, want mijn zusje heeft een miskraam gehad. Hoe een
gemengde gevoelens ik er ook over had, dit vind ik helemaal verschrikkelijk.
Ze zat zo op zo'n roze wolk en daar is ze nu met een klap van afgedonderd.
Dat doet ook wel heel erg veel pijn hoor om je zusje te zien met zoveel
verdriet, terwijl ze in haar achterhoofd maar al te goed weet dat de natuur
bepaalde dingen zelf oplost, toch komt het hard aan.
Ik word dus niet voor de tweede maal tante in juni.
[Carla]
Ik ben blij te horen dat alles lekker draait, want eigenlijk kan je het er
niet bij hebben als de muren op je afkomen.
Zeker weten, dat je omringd ben met schatten. Kan ik ze ook eens lenen
:-))))))))))))))
Heb je lekker gewandeld in de bossen! Lekker hè, dit weer! Daar kan ik ook
zo van genieten en ben dus erg veel buiten te vinden. Vanmorgen nog
gewandeld met mijn buurvrouw (en vriendin) en mijn drie lease-kindertjes.
Lekker naar de speelplaats. Op de schommel, op de wip etc. We hebben
allemaal enorm genoten.
Ik kan dus zeggen, alhoewel ik doodop ben, dat ik een heerlijke dag achter
me heb en een heel tevreden, ontspannen gevoel heb.
[Carla]
Ik zal je eerdaags privé een fotootje van mijn witte pluizenbolletje sturen.
Ik kan me niet meer voorstellen hoe het was, dat wij hem nog niet hadden.
Hij kan me ook zo lekker aan het lachen maken met zijn capriolen en als ik
verdrietig ben, dan komt hij me troosten en likt de tranen van mijn wangen
(of zal hij dat zoute gewoon lekker vinden, hahahaha).
Het is echt een schat! Vandaag is hij ook de hele tijd met mij buiten
geweest en "helpt" mij dan in de tuin. Elke keer moet ik mijn snoeischaar of
schepje weer zoeken, want die kaapt hij achter mijn rug om zo weg. Heerlijk
toch!
[Carla]
Ik vecht altijd! Nou ja, altijd! In die zin, dat ik vecht voor mijn recht en
vecht om van de medicijnen af te komen en voor de rest geniet ik gewoon van
alles wat het leven mij brengt. Het mooie weer van vandaag, mijn ondeugende
hondje, Rob, de glimlachjes op die eigenwijze snoetjes van mijn "leasjes"
etc.
Dus maak je daar maar geen zorgen om! Af en toe een down hoort er gewoon
bij, maar daar komen we zo weer bovenop (ik heb een ladder in de put gezet,
hihihi).
Groetjes en liefs,
Carla Muys